W3Schools W3Schools

Categories
user Name

جستجوی پزشک در سازمان نظام پزشکی

جراحی چاقی لاپاروسکوپیک

متخصص پوست و مو

کلینیک فوق تخصصی گوارش اطفال

لیپوماتیک

    متخصص سکس تراپیست و زوج درمانگر    

    Add To Your Category
      Posted: 2018-01-19 11:35:00
      www.salamatnews.com
      سلامت نیوز: مینا احمدزاده، همسر شهید آتش نشان علی امینی می گوید: هر جا برای پیگیری پرونده همسرم رفتم، با بی احترامی با من برخورد کردند. به گزارش سلامت نیوز به نقل از خبرآنلاین، چهل روز از فاجعه پلاسکو گذشته بود که پای درددل چند نفر از خانواده های شهدای آتش نشان نشستیم. آتش نشان هایی که به دل آتش زدند و درنهایت، بعد از روزها بیم و امیدی که برای زنده ماندنشان بود، خبر رسید که همه چیز تمام شده است و پیکرشان از زیر خرابه های ساختمان بلندمرتبه و قدیمی پلاسکو بیرون کشیده شد. و بعد خانواده هایشان ماندند و آواری از غم، با آتشی که بر جانشان نشسته بود. در چهلمین روز این اتفاق تلخ، خانواده هایشان هنوز آرام نگرفته بودند (اینجا)، گلایه داشتند و می گفتند چرا هیچکسی نیست تقصیر فاجعه را به گردن بگیرد؟ چرا اینطور همه چیز مبهم است و چرا کسی زبانش به معذرت خواهی و دلجویی از ما نمی چرخد؟ حالا یک سال از این اتفاق گذشته، اما هنوز حرف خانواده ها همان است، که چرا رسیدگی ها به این پرونده به فراموشی سپرده شده؟ چرا خود این شهدا به فراموشی سپرده شده اند و به جز نامشان وقتی قرار است به کاری بیایند، خبر دیگری از آنها نیست؟ و حتی اولین سالگرد شهادتشان هم برگزار نشد، چه برسد به سال های دیگر. اینها را خانواده های چهار شهید آتش نشان در کافه خبر می گویند؛ حبیب هوایی برادر شهید حامد هوایی، جعفر کوهی برادر شهید مجتبی کوهی، رضا مستوفی برادر شهید علی مستوفی و مینا احمدزاده همسر شهید علی امینی. مشروح این گفت وگو را در ادامه بخوانید: یک سال از فاجعه تلخ آتش سوزی و ویرانی ساختمان پلاسکو که همه مردم را در کنار شما داغدار کرد، گذشت. شما یک ۱۰ روز پرفاجعه را گذراندید، ۴۰ روز بعد و حالا هم یک سال. بگویید اصلا تاحالا فهمیدید که چه شد؟ در این یک سال، پیگیری این پرونده به کجا رسید؟ مقصر اصلی مشخص شد؟ كوهى: هنوز جوابى نداريم به اين سوال بدهيم كه دقيقا آن روز چه شد چون دو گزارش كميته حقيقت ياب كه يكى از سوى مجلس بود و ديگرى گزارش ملى كه دولت اعلام كرد، فاقد استناد است، فقط براى افكار عمومى ارائه شده بود و گزارشى كه مهمتر از اينهاست، گزارش كميته حقيقت ياب است كه قوه قضاييه تشكيل داده و عليرغم قولى كه به ما داده بودند كه تا شهريور و مهر به انتها برسد، انجام نشده و سهم مقصرين مشخص نشده. بنابراين خانواده ها هنوز به طور دقيق در جريان جزييات پرونده نيستند. هوایی: دادسرای جنایی به ما گفتند یک تیم سی نفره مشغول بررسی ابعاد این اتفاق هستند و تا مهر ماه نتیجه مشخص می شود اما ما همچنان منتظریم و نتیجه ای به دست نیامده. یعنی پرونده این موضوع هنوز باز است؟ هوایی: بله، به نتیجه امیدوارمان هم کردند اما هنوز چیزی مشخص نیست. احمدزاده: من گفتم قصاص می خواهم، اما گفتند چون یک شخص در این حادثه مقصر نبوده و چند سازمان بوده اند نمی شود قصاص کرد، با این حال نقش سازمان ها را هم مشخص نمی کنند که کدامیک چه تقصیری داشته. نپرسیدید که چرا بعد از دو ساعت از سوختن ساختمان، به نیروها گفته شد بروید داخل؟ احمدزاده: چه کسی بود که حرف ما را بشنود و جواب بدهد؟ هوایی: بعضی مدیرها گفته بودند ساختمان را تخلیه کنید اما در فیلم ها هم مشخص است که نوعی سردرگمی در مدیریت بحران وجود داشته که به این نتیجه منجر شده. مستوفی: شهید امینی هم از کسانی بوده که به دیگران می گفته ساختمان را تخلیه کنید. عده زیادی را از ساختمان بیرون می کند اما خودش زیر آوار می ماند. اگر شهید امینی و شهید صفی زاده نبودند، خیلی اوضاع فرق می کرد و شاید حداقل صد نفر از آتش نشانی شهید می شدند. احمدزاده: خیلی از آتش نشان های جوان به من می گویند ما را امینی به زور بیرون کرد و جانمان را نجات داد. وقتی من می خواستم حرفی بزنم یا اعتراضی کنم می گفتند ممکن است همسرت که فرمانده عملیات بوده مقصر شمرده شود، چیزی نگو. من را با مقصر شناختن همسرم تهدید می کردند در حالی که خیلی ها به من می گفتند از بالا به ما گفته می شد نیایید ولی کسانی که بیرون بودند می گفتند اگر وارد ساختمان نشوی توبیخ می شوی! کوهی: حادثه پلاسکو از اتفاقاتی بود که نهادهای زیادی در آن دخیل بودند. به دنبال برخورد قاطعانه با مقصران این اتفاق هستیم نه برای خودمان، بلکه به این دلیل که پلاسکوهای دیگری تکرار نشوند، اعم از حوادث شهری، ریلی، هوایی، زمینی و ... از راست: رضا مستوفی، جعفر کوهی، حبیب هوایی و مینا احمدزاده (همسر شهید امینی) غیر از پیگیری قضایی پرونده، وعده های دیگری که داده شد به سرانجام رسید؟ در چهلمین روزی که اعضای خانواده شهدای آتش نشان پلاسکو اینجا بودند، گلایه مندی های زیادی وجود داشت، حالا این گلایه ها برطرف شده؟ کوهی: وعده های زیادی داده شد اما هیچکدام محقق نشد. روزهای اول نمایندگان مجلس و بسیاری از مسئولان قول های زیادی برای بررسی این فاجعه و همچنین رسیدگی به خانواده هایشان دادند اما حالا که یک سال است از این حادثه می گذرد شاهدیم که هیچ اتفاقی نیفتاده است. مخصوصا وعده شهید محسوب شدن این عزیزان و این که تحت حمایت بنیاد شهید محسوب شوند. این شهدا فقط لقب شهید خدمت گرفتند. شاید این سوال مطرح باشد که شهید خدمت به چه معناست. خیلی صریح بگویم شهید خدمت چیزی جز یک عنوان نیست، فاقد متولی است، بنیاد شهید این افراد را جزو شهدا محسوب نمی کند. این یک عنوان افتخاری است که داده اند و هیچکدام از مزایایی که به سایر خانواده های شهدا تعلق می گیرد شامل این افراد نمی شود. در قوانین بنیاد شهید چنین امکانی وجود دارد که خانواده این آتش نشان ها تحت پوشش کامل قرار بگیرند؟ کوهی: بله قبلا شاهد بودیم شهدای رسانه و شهدای منا تحت پوشش بنیاد شهید قرار گرفتند. بنابراین اگر چنین مواردی را می شود تحت پوشش درآورد طبیعتا برای شهدای آتش نشان هم باید بشود این کار را کرد. ما هنوز هم در حال رایزنی هستیم که این اتفاق بیفتد. خانواده ها از این تفاوت رنجیده خاطر می شوند چون همه شهدا به نوعی برای سرزمین و برای مردم کشورشان جانشان را از دست داده اند و نباید تبعیض و تفاوتی وجود داشته باشد. احمدزاده: جالب اینجاست که فقط خانواده ها پیگیرند و هیچ نهادی این پیگیری را انجام نمی دهد. سازمان آتش نشانی هیچ پیگیری برای این کار نکرده و شهرداری هم فقط یک نامه زده و به خودمان می گویند بروید پیگیری کنید. خود من چندین بار نامه بردم و خواستم با آقای شریف زاده رییس آتش نشانی حرف بزنم، گفتند جلسه دارند، کارتان را به ما بگویید. گفتم نامه آورده ام که کارهای مربوط به بنیاد شهید انجام شود، گفتند انجام می دهیم. از سازمان خارج نشده به من زنگ زدند گفتند ایشان می گوید اگر خودتان اقدام کنید بهتر نتیجه می گیرید تا این که ما کاری کنیم! تنها برای شهید محسوب شدنشان نبود، برای هر چیزی که رفتیم همین جواب را گرفتیم. مستوفی: مسئول آتش نشانی از جنس این بچه هاست و سختی کارشان را می داند، اما عجیب است که چنین پیگیری ای را انجام نمی دهد. این مقام ها برای کسی ماندگار نیست، بهتر است یک اسم خوب از خودشان به جا بگذارند. هوایی: نمی دانیم چه کسی مسئول رسیدگی به این قضیه است که از او بخواهیم، آتش نشانی، شهرداری، شورای شهر یا دیگران. یک سال از این قضیه گذشته و هنوز جواب مشخصی نگرفته ایم. احمدزاده: من این را شنیدم که گفتند در شهرداری باید برایشان پرونده ایثارگری تشکیل می شده، روز اول پرونده تشکیل شده و روز دوم پرونده را پاره کرده اند! هوایی: اینطور نبوده، طوری که من متوجه شدم چندین سال پیش پرونده های آتش نشانی از ایثارگران شهرداری خارج شده و گفته اند خدمات را خود آتش نشانی باید بدهد. این منطقی است که شهرداری چنین امکاناتی را به کارمندانش که آتش نشانی هم شاملش می شود ندهد اما به سایر ایثارگران بدهد؟ آنها هم برای ما عزیز هستند و ما خوشحال می شویم به آنها رسیدگی شود اما آتش نشان ها که جزو خانواده شهرداری هستند از این دایره حذف شوند؟ احمدزاده: از همان روز اول با بی تدبیری هایشان ما را اذیت کردند تا همین حالا که سالگردشان است. برای سالگرد این شهدای آتش نشان چه کاری قرار است انجام شود؟ برنامه ای تدارک دیده شده که مردم بتوانند به یاد این افراد که نماد شجاعت و فداکاری شناخته شدند، کنار شما باشند؟ کوهی: ما 16 خانواده توقع داشتیم یک مراسم باشکوه تدارک ببینند، از سال گذشته بهتر که نشد هیچ، بدتر هم شد و حالا حتی مراسمی برگزار نمی شود، در حالی که این شهدا قهرمانان ملی هستند. کشورهای دیگر اینطور با قهرمان های ملی شان برخورد می کنند که ما می کنیم؟ مستوفی: اگر برگزاری همان مراسم قبلی برای آتش نشان های شهید را به مردم کوچه و بازار واگذار می کردند، مراسمی به مراتب بهتر از آنچه شهرداری و آتش نشانی برگزار کردند اجرا می شد. یکسری مراسم گرفتند که اصلا در شان این افراد نبود. من خودم گاهی خجالت می کشیدم و می گفتم اگر خودمان مراسم می گرفتیم خیلی بهتر بود. تنها چیزی که به مراسم این عزیزان شکوه داد، حضور مردم بود. مردم سنگ تمام گذاشتند و از آنها ممنونیم. کوهی: هرقدر از سمت مردم لطف دیدیم، از سمت مسئولان کم لطفی وجود داشت. مراسمی که گرفته شد نه تنها آبرومندانه نبود، بلکه نوعی توهین هم بود. برای تشییع پیکر شهدای آتش نشان ده روز فرصت وجود داشت اما درنهایت مراسمی به بدترین شکل برگزار شد. هوایی: مسئولان در جلساتی که می خواهند عکس و فیلم بگیرند ما را می شناسند اما بعد از آن که برای پیگیری می رویم می گویند اصلا شما را نمی شناسیم! وقت انتخابات که شد، می خواستند ما را وارد بازی های سیاسی کنند و به نفع خودشان بهره برداری کنند اما ما وارد این بازی‎ ها نشدیم. از خبرگزاری های خارجی که می خواستند با ما مصاحبه کنند قبول نکردیم اما بعد دیدیم کسی قدر این را نمی داند که حواسمان به سازمان و کشورمان هست و خودشان حرف های ما را بشنوند و به وضعیت ما رسیدگی کنند. احمدزاده: همه جا با من با بی احترامی برخورد کردند، در بین مسئولان تنها کسی که واقعا می خواهیم از ایشان تشکر کنیم آقای تشکری هاشمی است که واقعا با ما با احترام و مسئولیت پذیری برخورد کردند. کوهی: خانواده ها بعد از این اتفاق به شدت به آرامش احتیاج داشتند، اما نه تنها این آرامش فراهم نشد بلکه هر روز به نحوی درگیر یکی از ارگان ها و مسائل حاشیه ای هستند که خیلی از آنها را سازمان باید پیگیری کند. از روزی که این حادثه اتفاق افتاده تا همین لحظه که داریم حرف می زنیم، آرامشی برای خانواده ها وجود نداشته. یک نمونه از بی توجهی به خانواده شهدای آتش نشان پلاسکو بگویم. حتی روز آتش نشان هم سراغی از ما نگرفتند! دوستان این آتش نشان ها سنگ تمام گذاشتند اما مسئولان اصلا. مستوفی: در یک مراسم روز آتش نشان ما را دعوت کردند اما فقط برای این که عکس یادگاری بگیرند. نه اسمی از ما گفته شد نه از این شهدا. هوایی: الان هم برای مراسم سالگرد این شهدا، چون چنین تجربه تلخی را داریم، هر خانواده منتظر نمانده که دیگران کاری انجام دهند، خودمان از دو ماه پیش در فکر برگزاری مراسم سالگرد بوده ایم، سالن گرفته ایم و مهمان هایمان را دعوت کرده ایم. نمی خواهم شخص خاصی را متهم کنم اما یک سال فرصت بوده که بتوانند مراسم بگیرند و ما را از جزییات مطلع کنند، با این حال، تازه به ما خبر می دهند که قرار است بعدا مراسمی برگزار شود. قبول دارم که اتفاق هایی هم مثل انتخابات، اعتراض ها یا حادثه سانچی در این میان رخ داد، اما دلیل نمی شود که این ناهماهنگی ها وجود داشته باشد. کوهی: چون تا حالا هر وعده ای داده اند عملی نشده و در هر مراسم آزرده شده ایم، خانواده ها ترجیح داده اند خودشان دست به کار شوند. مستوفی: این رسید همراه من هست، من خودم رفته ام برای سالن پرداخت کرده ام که منتظر کسی نباشیم که ببینیم چطور مراسمی می گیرند و اصلا به فکر هستند یا نه. از خصوصیات این شهدای آتش نشان هم بگویید. از آنچه روز اتفاق، آنها را داخل آتش و آوار کشاند. احمدزاده: همسر من 29 سال و چهار ماه در آتش نشانی خدمت کرده بود و چند ماه دیگر مانده بود که بازنشسته شود. همیشه عاشق کارش بود و برای همین هم آن روز به محل حادثه رفت در حالی که می توانست نرود چون در حیطه وظیفه او نبود. همان روز صبح که حادثه پلاسکو اتفاق افتاد، ما بهشت زهرا بر سر مزار بودیم، در راه برگشت به همسرم خبر دادند که چنین اتفاقی افتاده. در حالی که جزو منطقه فعالیت همسرم هم نبود، به معاونش گفت من هم می آیم. هرچه به او گفتیم نرو، قبول نکرد. گفت شب عید است و کسبه همه اموالشان از بین می رود، باید بروم کمک کنم سریعتر آتش خاموش شود. او رفت محل حادثه و ما برگشتیم خانه. وقتی رسیدیم، کمی خوابیدم و در همان زمان خواب دیدم که همه فامیل هستند و همه سیاه پوشیده ایم. دیدم که همسرم از بلندی روی زمین افتاد. با ترس بیدار شدم و به او تلفن زدم. فقط چهار کلمه گفت: سرمان شلوغ است، تلویزیون. این را گفت و تلفن را قطع کرد. تا تلویزیون را روشن کردم، دیدم ساختمان آمد پایین ... خودش خیلی دوست داشت شهید شود. می گفت من فقط می خواهم در راه خدمت به مردم جانم را از دست بدهم، فقط خودم را با این آرام می کنم که به چیزی که می خواست رسید. مستوفی: برادر من حدودا هشت سال بود آتش نشان شده بود. او هم آن روز، روز کاری اش نبوده، اما خودش با روحیه ای که داشت، رفته بود به دیگران کمک کند. این 16 نفر افرادی بودند که با وجدان زیادی که داشتند، به سادگی از کنار مسائل عبور نمی کردند و برای همین هم افرادی مانند برادر من از روز استراحتشان گذشتند و به دل آتش رفتند. کوهی: آنها هم انسان های عادی بودند با این تفاوت که شرافتشان بر تمام غرایزشان غلبه می کرده. برادر من یک دختر یک ساله داشته، ممکن بود افرادی باشند و بگویند به خاطر فرزندم نباید وارد آتش شوم، اما او عشق بزرگتری داشته و با این که در عملیات قبلی به سختی از یک آتش جان سالم به در می برد، باز هم نترسیده و برای نجات دیگران چیزی مانعش نشده. هوایی: برادر من یک سال نشده بود که به طور رسمی وارد آتش نشانی شده بود. روزی که نتیجه استخدامش در آتش نشانی مشخص شد، با شیرینی آمد خانه و گفت این شیرینی شهادت است. چون این اتفاق ها را دیده بود و می دانست در چه شرایط سختی قرار است قدم بگذارد. در روز حادثه هم به او گفته بودند نیا، اما خودش خواسته بود برود، امتحان داشته اما نمی رود امتحان بدهد. این روزها اتفاق تلخ کشتی سانچی هم رخ داد که مشابهت زیادی با حادثه پلاسکو داشت. دیداری با خانواده های کشتی سانحه دیده سانچی داشتید؟ احمدزاده: سراغ گرفتیم که کجا هستند و به دیدنشان برویم اما به ما اطلاعی داده نشد. کوهی: طی ده روز پر اضطرابی که خانواده آتش نشان های پلاسکو سپری می کردند، ناراحتی های روحی و جسمی شدیدی وجود داشت. لازم بود مدیریت بحران در روزهای بعد از حادثه برای این خانواده ها وجود داشته باشد، روانشناس و پزشک همراه خانواده ها باشد، اما این اتفاق نیفتاد تا این که خودمان درخواست کردیم که چند پزشک و مددکار برای خانواده ها بفرستند. صراحتا بگویم که آنچه خودم از نزدیک می دیدم این بود که مدیریت بحران ما به شدت غیرعقلانی و ناکارآمد بود. نمی دانم از این حادثه تجربه گرفتند و به کمک خانواده های داغدار حادثه سانچی رفتند یا نه. اگر امروز اینجا کنار هم جمع شده ایم و این حرف ها را می زنیم که مدیریت بحران وجود داشته باشد، به خاطر خودمان نیست، از ما که گذشت، اما ما خانواده شهدای پلاسکو از روز اول با هم عهد بستیم کاری کنیم که چنین مدیریت غلطی برای سایر مردم کشورمان اتفاق نیفتد. مستوفی: یک روز پلاسکو، یک روز معدن زمستان یورت، یک روز سانچی؛ این حوادث یکی دو تا نیست، اما جالب است که از هیچکدام برای بعدی درس گرفته نمی شود و تنها به سوگواری و پیام تسلیت بسنده می شود. هوایی: همه ما در این روزها، خودمان را همراه خانواده دریانوردهای سانچی احساس می کردیم و به دنبال این بودیم که بتوانیم با آنها دیداری داشته باشیم چون این اتفاق از نظر زمانی و نوع حادثه خیلی شبیه هم بود و ما سال گذشته همین احوال این روزهای خانواده دریانوردها را داشتیم. کوهی: ای کاش این فضا را فراهم می کردند که ما در این روزها در کنار آن خانواده ها باشیم چون کاملا همدرد بودیم. احمدزاده: ده روز ما منتظر و چشم به راه بودیم و با آتش سر و کار داشتیم و ده روز هم آنها. خیلی سخت بود، فقط ما آنها را می فهمیم.
      Posted: 2018-01-19 11:33:00
      www.salamatnews.com
      سلامت نیوز: یکی از اعضای شورای پلاسکو گفت: قبلا هم آتش سوزی در این ساختمان اتفاق افتاده بود. در آتش روز ۳۰ دی ۹۵ اولین باری بود که سازمان آتس نشانی در آتش سوزی پلاسکو اینقدر ضعیف عمل کرد. وقتی کپسول را باز کردم که به سمت آتش بگیرم دیدم فقط مقدار کمی مایع خاموش کننده از کپسول خارج شد و کپسول های طبقات دیگر را هم که باز کردم به همین شکل بود. این در حالی بود که ما چند وقت پیش این کپسول ها را شارژ کرده بودیم. به گزارش سلامت نیوز به نقل از خبرآنلاین؛ روایت ها از علت حادثه پلاسکو بسیار متفاوت است و هر سازمانی روایت خودش را از این ماجرا داشت. اما کسبه پلاسکو باتوجه که در ساعات آتش سوزی و ویرانی ساختمان در پاساژ حضور داشتند، روایت دیگری دارند. علی دوست محمدی، یکی از اعضای شورای پلاسکو در کافه خبر درباره دلیل خاموش نشدن آتش اولیه پلاسکو گفت: روز ۳۰ دی ماه پارسال ساعت ۷ و نیم صبح بود که طبقه ۸ ام مراسم زیارت عاشورا بود. تقریبا اواخر مراسم بود که صدای کمک شنیدم؛ اول صدا دور بود و وقتی بیرون آمدم دیدم صدا از طبقه بالاست. متوجه شدم که یکی از مغازه ها در طبقه دهم آتش گرفته و با همکارانمان به طرف مغازه رفتیم تا با کپسول اکسیژن آتش را خاموش کنیم. به گفته او، این بار اولی نبود که پلاسکو آتش می گرفت: من از سال ۷۰ در پلاسکو بودم و در این ۲۵ سال چندین بار آتش گرفته بود و این دفعه اولین باری بود که این اتفاق افتاد و سازمان آتس نشانی اینقدر ضعیف عمل کرد. وقتی کپسول را باز کردم که به سمت آتش بگیرم دیدم فقط مقدار کمی مایع خاموش کننده از کپسول خارج شد و کپسول های طبقات دیگر را هم که باز کردم به همین شکل بود. این در حالی بود که ما چند وقت پیش این کپسول ها را شارژ کرده بودیم. در همین حین مامورین آتش نشانی رسیدند ولی کپسول های ما را چک نکردند. این در حالی بود که کپسول ها کاملا پر بود و با دو ضربه تخلیه می شد ولی ما این را نمی دانستیم و آتش نشان ها هم آن را چک نکردند و در گزارش ها گفته بودند که کپسول ها خالی است. این کسبه پیشین پلاسکو گفت: پیش از این اتفاق هم از طرف آتش نشانی برای چک کردن ایمنی ساختمان آمده بودند و گفتند مشکل فقط نداشتن پله و چراغ اضطراری است که بعدها کتمان نکردند و گفتند ساختمان ناایمن است. اگر ساختمان ناایمن بود ریختن این حجم زیاد از آب چه علتی داشت؟ این ساختمان را می خواستند فقط با آب خاموش کنند. پلاسکو در ضلع شمال غربی آن هم یک مغازه آتش گرفت؛ چرا آتش نشان ها از ضلع جنوب شرقی می خواستند آتش را خاموش کنند. می گفتند نردبان ها تا طبقه دهم رسیده ولی ما شواهدی داریم که نشان می دهد نردبان ها نرسیده است. او گفت: همه می گویند چقدر خوب است که کسبه داخل ساختمان نبودند ولی من می گویم ای کاش بودند و با کمک کسبه آتش را خاموش می کردیم و این اتفاق نمی افتاد. حتی به ما نگفتند که ساختمان را تخلیه کنید و ما خودمان وقتی شرایط را دیدیم به صورت خودجوش از ساختمان خارج شدیم. ساعت ده هم آتش خاموش شد ولی چند دقیقه بعد دوباره شعله ور شد و به طبقات بالاتر رفته بود؛ در واقع مامورین آتش نشانی به جای اینکه آب را به طبقات بالا بریزند به طبقات پایین ریخته بودند و مثل رودخانه شده بود. ساعت ۱۱ بود که طبقه ۱۱ روی طبقه دهم افتاد و من می دیدم که مصالح ساختمانی به طبقات پایین می افتد. رفتم طبقات بالا و دیدم یکی از مامورین در حال خالی کردن دیواره های بین طبقات بود. حتی اعتراض کردم که چرا چنین کاری می کنید و در ارتفاع وزش باد داریم و این باعث می شود آتش بیشتر شعله ور شود. ولی کار خودشان را می کردند و به حرف ما توجهی نمی کردند.
      Posted: 2018-01-19 11:32:00
      www.salamatnews.com
      سلامت نیوز: تمام اجداد و نیاکان ما با همین شرایط خشکسالی زندگی کرده اند، مثلا در سال ۵۲ در کشور خشکسالی ای رخ داده که نیمی از نواحی شرقی کشور خالی از سکنه شده است مثلا در گنبد، گرگان و گلستان مردمی را می بینیم که از سیستان کوچ کرده اند. به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایلنا، علیرضا دائمی درباره برخی شایعات مبنی بر تاثیر منفی پارازیت ها بر ابرناکی و بارانزایی اظهار داشت: مسئله خشکی و خشکسالی در ذات این کشور است، وقتی تاریخ کشور را می خوانیم می بینیم، اتفاقاتی که امروز می افتد مربوط به امروز نیست، خشکسالی های بلند مدت در تاریخ ۸ هزار ساله این سرزمین ثبت شده است به همین دلیل می بینیم که زمانی که تمدنی وجود نداشت، سازه های تاریخی مثل انبارهای نگهداری آب و یا حتی سیلوهایی برای نگهداری غذا داشتیم. وی با بیان اینکه خشکسالی وخشکی با شرایط کشور عجین است، افزود: برنامه ما باید منطبق با شرایط کشور باشد، اینکه اتفاق خاصی افتاده که باران نداریم و یا به دلایل خاص غیر علمی اینگونه شده، صحیح نیست. قائم مقام وزیر نیرو در امور بین الملل تاکید کرد: ما به عنوان وزارت نیرو باید برنامه داشته باشیم و مردم نیز برنامه انطباق داشته باشند. وی تصریح کرد: اشتباه ما این است که الگوبرداریمان از کشورهای اروپایی است، در اتریش ۸۵۵ میلیمتر، ژاپن بالای ۱۱۰۰ میلیم تر بارندگی دارند، سرزمین ما خشک و نمی ه خشک است، برنامه های ما باید با این وضعیت سرزمینی انطباق داشته باشد، دنبال محکوم کردن و اینکه حتما اتفاق خاصی افتاده که خشکسالی شده، نباشیم. دائمی ادامه داد: ما در سال ۸۷، ۱۳۹ میلیمتر در کشور بارندگی داشتیم، آن سال هم مشکل داشتیم، اکنون فعلا در ابتدای سال آبی هستیم هنوز نمی شود قضاوت کرد، هنوز ۳ ماه از سال را پشت سر گذاشته ایم، پاییزمان خشک ترین پاییز است، اما امیداوریم که در ادامه فصل زمستان و بهار این کمبود ها جبران شود. وی خاطرنشان کرد: تمام اجداد و نیاکان ما با همین شرایط خشکسالی زندگی کرده اند، مثلا در سال ۵۲ در کشور خشکسالی ای رخ داده که نیمی از نواحی شرقی کشور خالی از سکنه شده است مثلا در گنبد، گرگان و گلستان مردمی را می بینیم که از سیستان کوچ کرده اند. این مقام مسئول یادآور شد: خشکسالی ها در کشور ما تواتری اتفاق می افتد، ما باید آماده باشیم و خودمان را منطبق کنیم، اینکه دنبال این باشیم که چه اتفاقی افتاده که بارندگی نداریم، علمی نیست.
      Posted: 2018-01-19 11:30:00
      www.salamatnews.com
      سلامت نیوز: دامنه آلودگی هوا در شهرهای ایران در حال گسترش است و هر ساله تعدادی شهر تازه به لیست شهرهای با هوای آلوده اضافه می شود. قانون هوای پاک قرار است راه حلی برای حق تنفس شهروندان باشد. به گزارش سلامت نیوز به نقل از میزان، هر ساله به تعداد شهرهای آلوده کشور اضافه می شود و نفس شهروندان بیشتری به شماره می افتد. بحران آلودگی هوا در حال حاضر تنها با وزش باد! مدیریت می شود. سازمان حفاظت محیط زیست حالا با تکیه بر قانون تازه مصوب شده هوای پاک می کوشد که به طور جدی وارد این حوزه شود و از گسترش آلودگی ها جلوگیری کند. به هر قیمتی قانون هوای پاک را اجرا می کنیم عیسی کلانتری، رییس سازمان حفاظت محیط زیست که چند وقت پیش در واکنش به آلودگی هوای تهرن با جمله برای باد دعا کنید ، حاشیه ساز شده بود، حالا می گوید باید به هر قیمتی قانون هوای پاک اجرا شود. او اما مناسبات آلودگی هوا و ریشه هایش را به خوبی تشریح کرده و گفته است: آلوده کننده ها از نظر اقتصادی و سیاسی بسیار قوی هستند. از سوی دیگر همه چیز را نمی شود با هم درخواست کرد. گازوئیل خارج از استاندارد، تولید خودروهای آلاینده، ساختمان سازی های خارج از ظرفیت، همه این موارد باید متوقف شود. در شرایط کنونی شهرداری ها به دلیل کمبود سیستم حمل و نقل عمومی وسایل آلاینده را وارد شهرها می کنند. به گفته کلانتری، بر تعداد شهرهای آلوده اضافه شده است و تهران آلوده ترین شهر در یک ماه گذشته نبوده بلکه طی یک ماه گذشته پنج یا شش شهر دیگر از تهران آلوده تر بودند. کنار آمدن یا نیامدن با دستگاه های آلوده کننده هوا مهمترین موضوعی است که باید دید سازمان محیط زیست در حیطه اجرای قانون هوای پاک چه سیاستی را در پیش خواهد گرفت. کارنامه کاری عیسی کلانتری در همین مدت کم پر از مجوزهای حاشیه ساز برای نهادهای مختلف بوده و هر روز از سازمان حفاظت محیط زیست خبر می رسد که برخی از مجوزها که سال ها جلوی آن گرفته شده بود، دوباره در دستور بررسی قرار گرفته اند. اتفاقی که تاکنون نشانه سیاست تعاملی دوره جدید سازمان محیط زیست با دیگر دستگاه ها را داشته است. سیاستی که در صورت ادامه اش، قانون هوای پاک را هم تبدیل به بسیاری از سندهای بالا دستی ای می کند که دستگاه ها به آن بی اعتنا هستند. قدرت سازمان محیط زیست در اراده مدیران است صدها سند بالا دستی در حوزه محیط زیست و قوانین متعدد درباره آن وجود دارد که در صورت اجرا شدن، آسیب ها به محیط زیست را کم می کند. اما حالا سوال این است که سازمان محیط زیست در حیطه اجرا چقدر می تواند قدرتمند باشد. محمد درویش، فعال محیط زیست و از مدیران سابق سازمان حفاظت محیط زیست درباره قدرت سازمان محیط زیست برای اجرای این قانون به خبرگزاری میزان می گوید: سازمان حفاظت محیط زیست همیشه روی کاغذ چنین قدرتی را دارد. با استفاده از اهرم های قانونی که مجلس در اختیار این سازمان گذاشته، می توان با هرگونه حرکتی که آلودگی را تشدید می کند، برخورد کرد. وی اما استفاده از قدرت سازمان محیط زیست را منوط به خواست مدیران و رییس این سازمان می داند و می گوید: اما موضوع مهم این است که ریاست سازمان حاضر شود روابط خود با دیگر سازمان ها و وزارت خانه ها را دچار چالش کند. به گفته محمد درویش، سازمان محیط زیست همیشه قدرتمند بوده اما مدیران آن حاضر نبودن مصلحت محیط زیست را به دیگر چیزها ارجحیت دهند. این فعال محیط زیست به نمونه ای از قدرتمندی سازمان محیط زیست اشاره می کند و می گوید: در دوره ریاست قبلی، مجلس طرحی برای معدنکاوی داشت که آسیب های فراوانی بر محیط زیست برجای می گذاشت. این طرح برخلاف اعتراض سازمان، تصویب شد. سازمان محیط زیست نامه ای به شورای نگهبان نوشت و با استناد قانون بر خسارت بار بودن این طرح تاکید کرد. شورای نگهبان نیز با توجه به نظر این دستگاه تخصصی، مصوبه را به مجلس برگرداند. چالش بین دستگاه ها و وزارتخانه هموراه یکی از مهمترین مشکلات سازمان محیط زیست بوده است. چالشی که حالا عیسی کلانتری گویا از ابتدا برای حل آن به سازمان محیط زیست آمده تا به قول او هیچ طرحی معطل سازمان محیط زیست نماند. باید منتظر ماند و دید سازمان محیط زیست با قانون هوای پاک ،حاضر به برخورد با عوامل تشدید کننده آلودگی هوا می شود یا مانند همیشه این سازمان با توصیه، تذکر و گاهی انتظار و دعا برای باد، این قانون را اجرا خواهد کرد.
      Posted: 2018-01-19 11:29:00
      www.salamatnews.com
      سلامت نیوز: اسید فولیک شکلی از ویتامین B است که برای زنان، به خصوص در زمان بارداری یا در سنین باروری، مهم است. به گزارش سلامت نیوز به نقل از مهر، مصرف اسید فولیک به پیشگیری از نقایص مادرزادی هنگام تولد در مورد مغز و نخاع موسوم به نقایص لوله عصبی کمک می کند. این ویتامین به شکل مکمل موجود است و به طورطبیعی در سبزیجات برگدار سبز، پرتقال و لوبیا یافت می شود. همچنین در مواد خوراکی تصفیه شده نظیر نان ها، پاستا و غلات هم یافت می شود. طبق اعلام اداره سلامت زنان، مصرف حدود ۴۰۰ میکروگرم اسید فولیک در روز به زنان توصیه می شود و زنان باردار باید روزانه بین ۴۰۰ تا ۸۰۰ میکروگرم مصرف کنند. علاوه بر حفاظت در مقابل نقایص هنگام تولد، اسید فولیک از آنمی یا کم خونی که در زنان در سن باروری بسیار شایع است، نیز پیشگیری می کند.
TOP