1) اين سرطان تنها در سالخوردگان بروز مي کند:
با افزايش سن ريسک ابتلا به سرطان نيز افزايش مي يابد اما اينطور نيست که تنها خانم هاي مسن گرفتار اين بيماري شوند. ريسک بروز اين بيماري از آغاز تولد تا سن 39سالگي، يک نفر از هر 231نفر تخمين زده شده است در سن 40تا59 سالگي اين رقم 1به25 است( برابر با 4درصد) و در سن 60تا79 سالگي 1به15 مي باشد(برابر با 7درصد). فرض کنيد که شما تا سن 90 سالگي هم زندگي کنيد در يک چنين شرايطي رقم فوق 1به8 است، يعني رشدي بالغ بر حدود 13درصد.
2) اگر فاکتورهاي ريسک را داشته باشيد، بدون شک دچار اين بيماري خواهيد شد: دارا بودن يکي از فاکتورهاي بيماري دليل محکمي براي ابتلا به اين بيماري محسوب نمي شود. اين بيماري تنها در60تا80درصد از زناني که ناهنجاري هاي ژنتيکي مختلفي را به صورت موروثي دريافت مي کنند، بروز مي کند و20تا60 درصد آنان نيز سراسر زندگي خود را بدون وجود سرطان سينه سپري مي کنند.
3) اگر در خانواده شما پيش زمينه سرطان نباشد بنابراين شما از خطر ابتلا به آن در امان هستيد:
اما نه، اينطور نيست. ريسک ابتلا به سرطان سينه در هر زني وجود دارد. در حدود 80درصد از کل بيماران سرطاني هيچگونه پيش زمينه اي از بيماري در خانواده خود نداشتند. فرسوده شدن و افزايش سن نيز خطر ابتلا به بيماري را افزايش مي دهد. درصد بروز بيماري در زناني که پيش زمينه سرطان در خانواده آنها وجود دارد ممکن است تا اندازه اي کم و يا زياد و يا اصلا هيچگونه تفاوتي پيدا نکند. اما اگر باز هم نگران هستيد مي توانيد با يک پزشک و يا يک متخصص ژنتيک مشورت کنيد.
4) پيش زمينه وجود سرطان تنها بايد از سمت خانواده مادري در نظر گرفته شود:
وجود سرطان در خانواده مادري و پدري به يک اندازه بر روي فرد تاثير مي گذارد، زيرا نيمي از ژن ها از طريق مادر و نيمي ديگر از سوي پدر به شخص منتقل مي شوند. اما درصد انتقال بيماري به فرزند از سوي مردي که داراي ناهنجاري هاي ژنتيکي است به مراتب کمتر از يک زن با همان خصوصيات ژنتيکي مي باشد. براي وجود سرطان سينه در خانواده پدري شما مي بايست در مورد زنان خانواده تحقيق کنيد.
5) اسفاده از داروهاي ضدتعرق باعث ايجاد سرطان سينه مي شود: هيچ دليل علمي قطعي براي سرطان زا بودن داروهاي کاهش دهنده تعرق و مواد بوبر زيربغل وجود ندارد و ارتباط تصور شده بر اساس اطلاعات نادرست از آناتومي بدن و همچنين سرطان مي باشد.
6) قرص هاي ضدبارداري باعث ايجاد سرطان سينه مي شوند:
قرص هاي جديد ضدبارداري داراي دوز پاييني از هورمون هاي استروژن و پروژسترون مي باشند و هيچ مشکلي را براي شخص مصرف کننده ايجاد نمي کنند. اما قرص هاي ضدحاملگي که در گذشته مصرف مي شدند در بعضي موارد به ميزان بسيار کمي ريسک ابتلا به سرطان را در افراد مصرف کننده را زياد مي کردند. افزودني است که قرص هاي جديد ضدبارداري تا حدودي خطر ابتلا به سرطان تخمدان را نيز کاهش مي دهند.
7) استفاده از غذاهاي پرچرب باعث ايجاد سرطان سينه مي شود:
بررسي ها و مطالعات در اين زمينه تاکنون قادر به تشخيص ارتباط بين غذاهاي پرچرب و سرطان سينه نبوده است اما مطالعات مداوم براي روشن شدن اين مطلب همچنان ادامه دارد. البته بايد توجه داشت که پرهيز از غذاهاي پرچرب خالي از لطف نبوده و مزاياي بي شماري را به در بردارد.
8) تست ماهانه سينه ها توسط خود فرد بهترين راه تشخيص سرطان سينه است:
مطمئن ترين و معتبرترين راه براي تشخيص سرطان سينه عکسبرداري و ماموگرافي مي باشد. ماموگرافي سرطان را در کوتاه ترين بازه زماني هنگاميکه هنوز قابل درمان است، تشخيص مي دهد. هنگاميکه سرطان با دست ها قابل تشخيص باشد آنقدر بزرگ شده که چندان نمي توان به درمان آن اميدوار بود. البته ما منکر اهميت چک کردن سينه ها توسط خود شخص و يا مشاور درماني نيستيم، 25درصد سرطان هاي سينه از همين طريق شناسايي مي شوند. 35درصد نيز از طريق ماموگرافي و 40درصد بقيه نيز هم از طريق تست شخصي و هم از طريق ماموگرافي تشخيص داده مي شوند.
9) کسانيکه ريسک بالايي در ابتلا به سرطان سينه دارند قادر به انجام هيچگونه کاري در اين خصوص نمي باشند:
چندين راه متفاوت براي کاهش، اما نه حذف بطور کامل، ابتلا به سرطان سينه در خانم هايي که ريسک بالايي دارند وجود دارد. اين گزينه ها عبارتند از:
تغيير در راه و رسم زندگي، کم کردن استفاده از مشروبات الکلي، عدم استفاده از سيگار، ورزش کردن، انجام حرکات مديتيشن و تمدد اعصاب. در مواردي که خطرات ناشي از بيماري بسيار زياد است عمل جراحي مي تواند مفيد واقع شود. البته پيش از انجام چنين اموري شما مي بايست درصد ريسک خود را توسط يک پزشک متخصص تخمين بزنيد.
10) با تشخيص سرطان سينه در بدن حکم مرگ شما صادر مي شود:
80درصد از زناني که داراي سرطان سينه بودند هيچگونه علائمي در آنها بروز نمي کند (هيچ غده سرطاني در سينه و يا ساير گره هاي لنفاوي متصل به سينه يافت نمي شود) علاوه بر اين 80درصد بيماران نيز در حدود پنج سال و يا بيشتر قادر به ادامه زندگي بودند. حتي افرادي که داراي علائم سرطان نيز هستند براي مدت زماني طولاني و بدون بروز هيچ مشکلي مي توانند به زندگي خود ادامه دهند. همچنين بايد توجه داشت که با پيشرفت علم پزشکي همواره داروهاي اميدبخش تازه اي وارد بازار مي شود.
