سندرم روده تحریک پذیر یا IBS یک اختلال شایع عملکردی دستگاه گوارش و مشخصا روده ها است. که در سنین ۳۰ الی ۵۰ سالگی بیشترین شیوع را دارد. تشخیص قطعی این سندرم بسیار سخت است و درمان تایید شده استاندارد و یا پروتکل صدر در صد برای درمان این سندرم وجود ندارد. و پروتکلهای درمانی با هدف حذف علائم و یا کنترل علائم و بهبود و یا تغییر در سبک زندگی بیمار انجام می شود.
IBS دو الگوی یبوست غالب و اسهال غالب دارد ؛ هر چند در اکثر مواقع دوره های متناوب اسهال و یبوست وجود دارد.
شکایات کلی بیمار شامل:
کرامپ و درد شکمی، اتساع شکم، نفخ و تغییر عادات اجابت مزاج .
از آنجا که علت بروز سندرم IBS نامشخص است، درمان قطعی برای آن مورد تایید قرار نگرفته و یا وجود ندارد بنابراین گزینه های درمانی در درجه اول طبق علائم بیماری و هر بیمار انتخاب می شود.
گزینه های غیردارویی مانند ورزش مرتب، طب سوزنی، رژیم های خاص و روشهای آرامش بخشی یا مدیتیشن برای IBS پیشنهاد شده است.
درمانهای دارویی شامل استفاده از پروبیوتیک ها، داروهای ضد اسهال، ملین ها، آنتی کولینرژیک ها، ضد افسردگی ها و دارویی با نام لیناکلوتاید که اخیرا توسط FDA تایید شده است. دو داروی تحقیقاتی موثر نیز در این زمینه در حال گذراندن مراحل تحقیقاتی خود هستند.
