هیدروکربنها ترکیباتی حاوی کربن و هیدروژن بوده و شامل گروه آلفاتیک (بنزین، نفت سفید، گازوئیل، متان، پروپان و بوتان) مشتقات زغال سنگ - تار - (مانند تولوئن و بنزن) هیدروکربنهای هالوژنه (تتراکلرید کربن ) و ... می باشند.
مطالعات حیواناتی نشان داده است که خوردن هیدروکربنهای آلفاتیک مانند نفت سفید و بنزین در صورتی که بعلت آسپیراسیون وارد ریه ها نشده و ایجاد پنومونی نکنند، کشنده نیست. اما خوردن هیدروکربنهای معطر مانند بنزن و تولوئن باعث مسمومیت گسترده و مرگ می شود.
مکانیسم سمیت آنها پراکسیداسیون و تخریب چربی سلولهاست.
مقادیر توکسیک:
خوردن 1mg/kg از هیدروکربنها موجب مسمومیت بارز شده و آسپیراسیون کمتر از یک میلی لیتر از آنها موجب پنومونی شدید شیمیایی می شود. با این که خوردن 10 میلی لیتر نفت سفید هم باعث مرگ شده اما با مصرف 250 میلی لیتر از آن هم با مراقبتها و درمان درست و اصولی بهبودی حاصل شده است.
علائم و نشانه ها:
شدت مسمومیت رابطه تنگاتنگی با ویسکوزیته ماده خورده شده دارد و هر چه ویسکوزیته کمتر باشد خطر آسپیراسیون بیشتر است.
CNS: بیقراری، افوریا، عدم تعادل، هذیان، سرگیجه، نیستاگموس، دوبینی، وزوز گوش، تشنج، کره
ریوی: سرفه، خفه شدن، تاکی پنه، ادم ریوی، هموپتزی، آتلکتازی بازیلر، پنوموتوراکس
قلبی: اختلالات ریتم قلبی شامل آسیستول، بلوک و فیبریلاسیون بطنی
کلیوی: پروتئینوری، هماچوری، نارسایی کلیه و اسیدوز توبولر کلیه
خونی: لکوسیتوز
پوستی: سوختگی
(برای آگاهی و اطلاع از این نشانه ها و عوارض جانبی (مانند لکوسیتوز و ...) به این مبحث مراجعه نمایید : فهرست عوارض جانبی مهم داروها و توضیحات آنها)
تدابیر درمانی:
در صورت لزوم CPR اولیه و پیشرفته
IV Line و در صورت دسترس تنفسی تجویز اکسیژن
لاواژ معده توصیه نمی شود مگر این که همراه با هیدروکربنها ترکیبات خطرناک دیگری مانند فلزات سنگین یا حشره کش خورده شده باشد.
از دادن روغن زیتون و روغن های معدنی پرهیز کنید چون در صورت آسپیراسیون آنها پنومونی افزایش می یابد.
تجویز هیدروکورتیزون وریدی
در صورت آسپیراسیون و پنومونی استفاده از پنی سیلین و آنتی بیوتیکهای وسیع الطیف
و درمانهای اختصاصی نارسایی کلیوی و اختلالات قلبی.
ملاحظات:
میزان مرگ و میر کلی حدود 1 درصد بوده و علت اصلی آن آسپیراسیون و پنومونی هموراژیک ناشی از آنست
