تیول درخت زیبایی است با سایه ای بس فرح بخش و لطیف که در باغ ها، پارک ها و جنگل ها وجود دارد و برای این مکان ها نوعی تریین محسوب می شود.
دم کرده ی گل، برگ و دانه ی این گیاه، یکی از رایج ترین دم کرده ها در طب گیاهی قدیم و جدید است.
خواص و موارد مصرف تیول
در مکتب گیاه درمانی قدیم برای تیول خاصیت آرام کننده ی اعصاب و قلب، و برطرف کننده ی تشنج قائل بوده اند و آن را آرام کننده ی سردرد، سر گیجه و به ویژه سردردهای میگرنی و فلج می دانسته اند.
تحقیقات اخیر نیز اثر پایین آورندگی فشار خون و ضد فشارخون بودن آن، هم چنین آرام بخش اعصاب، تقویت قلب و نیز قدرت صفراآوری و تصفیه کنندگی آن را مورد تایید و تاکید قرار داده است. در درمان های مختلف گیاهی از قسمت هایی مختلف این گیاه اعم از چوب، تنه، ساقه، برگ و گل آن استفاده می کنند.
اما دم کرده ی تیول (گل و برگ آن) بیش تر در مواردی که به آرامش اعصاب و حتی خوابی ملایم احتیاج است، مانند سردردهای عصبی و میگرنی، و ناراحتی های عصبی مختلف، حالات تهوع عصبی، بی خوابی ها و به هم خوردگی نظم خواب، قلب درد، خستگی های عضوی و دردهای سیاتیکی کاربرد دارد.
طرز تهیه چای تیول:
در موارد سردردهای عصبی و میگرنی باید به دفعاتی حتی روزانه ۵ ـ۴ مرتبه از این گیاه را دم کرده و نوشید. اما برای رفع خستگی، روزی ۲ ـ ۱ بار می توان آن را مصرف کرد.
برای تهیه ی ۱ فنجان چای تیول، بسته به شدت ناراحتی، می توان یک قاشق چای خوری و یا یک قاشق مرباخوری از پودر برگ، گل و دانه ی این گیاه را در ۱ فنجان آب جوش ریخته و به مدت ۱۵ دقیقه دم کرد، سپس صاف نموده و با کمی عسل و یا شکر سرخ نوشید. این نوشیدنی با ایجاد آرامش و رفع درد و خستگی، خواب خوش را به همراه خود می آورد.
