اگر دیابت خوب کنترل نشود و منجر به آسیب اعصاب شود ، معده دیگر قادر نخواهد بود تکه های کوچک غذا را درون خودش به حرکت در آورد ، در نتیجه آن چه خورده ایم تا مدت طولانی در معده باقی می ماند. علائم این وضعیت عبارتند از حالت تهوع ، استفراغ ، کاهش وزن ، نفخ و احساس سیری و پری.
طبیعتا در چنین شرایطی ، از آن جا که غذا در زمان مناسب ، به منظور جذب به روده کوچک نمی رسد تا با داروهای کاهنده قندخون هماهنگ شود، ممکن است کنترل قندخون دشوارتر گردد، بنابراین لازم است داروهایی استفاده کنیم تا معده را تحریک کند که منقبض و تخلیه شود. در کنار دارو درمانی ، از نقش تغذیه در کنترل هر چه بهتر وضعیت غافل نشویم .
توصیه های تغذیه ای :
- تعداد وعده های غذایی بیشتر ، با حجم کمتر داشته باشیم.
- غذاهای پرچرب نخوریم ؛ زیرا چربی سرعت تخلیه معده را کند می کند.
- در مصرف غذای پر فیبر و دیر هضم ، مانند سبزیجات و حبوبات زیاده روی نکنیم.
- از مصرف الکل پرهیز نماییم.
- سعی کنیم غذاهای رقیق ، آب و مایعات بیشتری مصرف نماییم.
- با نظر پزشک از مولتی ویتامین استفاده کنیم ( مانندB12 ، B9، B6 )
همانطور که می دانیم ، قندخون بالا موجب تخلیه آهسته تر معده می شود ؛ پس نگه داشتن قندخون در محدوده هدف ، یکی از ارکان اصلی درمان خواهد بود. اگر از انسولین استفاده می نمایید، ممکن است به شما انسولین درمانی دقیق (حداقل 3 بار تزریق در روز یا پمپ انسولین) و اندازه گیری مکرر قندخون پیشنهاد شود. احتمالا به علت جذب غیر قابل پیش بینی غذا ، انسولین را بعد از غذا برایتان تجویز می نمایند. پس به خاطر داشته باشیم که با کنترل بهینه ی قندخون ، قادر خواهیم بود از بروز این مسائل پیشگیری نماییم
