87
یادمان باشد شناخته شده ترین داروی مورد استفاده در درمان سکسکه مقاوم، کلرپرومازین است. شروع مصرف کلرپرومازین با دوز پایین (۲۵ میلی ۳ تا ۴ بار در روز) است. استفاده از GABA آگونیست ها مانند باکلوفن و گاباپنتین نیز موثر بوده است. گزارش های موردی از تجویز داروهای دیگر مانند کارودیلول، متوکلوپرامید، نفوپام، آمانتادین، الانزاپین و میدازولام نیز وجود دارد. در موارد سکسکه های مقاوم که به درمان پاسخ نمی دهند، می توان از بلوک عصبی با کمک اولتراسونوگرافی و یا قطع عصب فرنیک با جراحی استفاده نمود. گزارشی از چندین مورد استفاده موفق از ضربان ساز تنفسی کاشتنی ارائه شده است که در واقع به تحریک عصب فرنیک می پردازد.
