سمعک

سنجش شنوايي (اديومتري)

آزمایش شنوایی ، آزمایشی است که در آن میزان شنوایی توسط فردی به نام ادیولوژیست اندازه گیری می شود.ابتدا در مورد وضعیت شنوایی و گوش سوالاتی پرسیده می شود.سپس گوش معاینه شده و وضعیت گوش خارجی و میانی بررسی می گردد.در این مرحله فرد وارد اتاق اکوستیک (ضد صوت) می شود و هدفون مخصوصی روي گوش او گذاشته می شود و صداهای شبیه بوق يا سوت به گوش ارسال می گردد. سپس برای بررسی درک گفتار، یک سری کلمات برای فرد خوانده می شود و از او خواسته می شودکه آنها را تکرار کند. ادیوگرام نتیجه آزمایش شنوایی است. به عبارت دیگر در نمودار ادیوگرام مقادیر فرکانس و شدت صداهایی که فرد آنها را می شنود، ثبت می گردد.این کار با گذاشتن یک هدفون که صداهای بوق مانندی را به گوش ارسال مي كند ، انجام می شود. در این حالت فرد به محض شنیدن صدا ، دکمه ای را فشار می دهد ، به تدریج این صداها آهسته تر می گردد و این کار تا زمانی که فرد بتواند ضعیف ترین صداهای ممکنه را بشنود ادامه می یابد.آستانه های شنوایی (حداقل صدای قابل شنیدن) بر روی ادیوگرام و برای هر گوش به طور جداگانه ثبت می شود . آزمون گفتار این آزمون به ادیولوژیست کمک می کند تا قدرت درک گفتار شخص را تعیین کند.ابتدا مجموعه ای از کلمات دو سیلابی به گوش فرد ارائه شده و به تدریج شدت آنها کم می شود، کمترین شدتی که فرد قادر به تشخيص و تکرار صحیح کلمات باشد، معین می گردد.سپس مجموعه ای از کلمات یک سیلابی به گوش ارائه شده و از فرد خواسته می شود تا آنها را تکرار کند . این صداها در حدی هستند که به راحتی شنیده می شوند . سپس درصد کلمات درست تکرار شده تعیین می گردد.برخی آزمایشات گفتاری با ارائه یک سر و صدای هم زمان با گفتار انجام می گیرند که این حالت درسـت شبیه شـنیدن در یک محیط شلوغ و پر سر و صدا مانند رستوران یا کنار یک خیابان پر ترافیک است.




تجويز سمعك

مقدّمات تجويز و بكارگيري سمعك : خوشبختانه با توجه به پيشرفت هاي شگرفي كه در ساخت وسايل كمك شنوايي صورت گرفته است در حال حاضر راههاي زیادی برای کمک به افراد کم شنوا وجود دارد . گرچه فقط برخی از مشکلات شنوایی با مصرف دارو و یا جراحی بهبود می یابند ولی بسیاری از افراد با استفاده از سمعک و سایر وسایل کمک شنیداری مي توانند مشکل کم شنوایی خود را جبران کنند. شنوايي شناس (اديولوژيست) بعد از تعیین دقیق ماهیت کم شنوایی و كسب اطلاعاتی در مورد نحوه ی زندگی فرد با توجه به نوع نیاز او ، بهترین سمعکی را که به وي کمک خواهد کرد انتخاب مي كند.
بعد از انتخاب سمعک مراحل بعدی آغاز می شود: تهیه قالب اولیه از گوش بیمار برای تهيه قالب اولیه، خمیر مخصوصی در داخل مجرای گوش بیمار قرار داده می شود. این خمیر به تدریج (حدود10 دقیقه) سفت شده و به شکل کانال گوش فرد درمی آید. این روش برای شنوایی یا پرده گوش خطری نداشته و درد نیز ندارد. قالب تهیه شده برای ساخت قالب اصلی گوش بیمار به لابراتوار ساخت ارسال می شود. معمولاً به فاصله یک هفته تا 10 روز قالب اصلی تهیه می گردد با آماده شدن قالب، جلساتی جهت تنظیم سمعک و امتحان قالب روی گوش بیمار تعیین می گردد. در این جلسات ادیولوژیست سمعک را تنظیم کرده و نحوه ی استفاده از سمعک را شرح می دهد. شنیدن صدای جدید و یا صداهایی که مدتها نمی شنيدید تنظیم سمعک فرآیندی وقت گیر و طولانی است . با کهولت سن فرد بتدریج صداهایی را نمی شنود و خود فرد از این تغییر و حذف آگاه نیست ، صداهایی مثل صدای قدمها یا موتور یخچال . با گذاشتن سمعک فرد این صداها را مجدداً می شنود و از نظر وی این صداها جدید بنظر می آیند و برای عادت کردن به آنها به وقت نیاز دارد . این فرآیند و واکنش کاملاً طبیعی است . فرد به مرور یاد می گیرد که چطور با این صداها کنار آمده و در واقع به آنها توجه نکند. برنامه زمان بندي بسياري از افراد به سرعت خود را با سمعك تطبيق مي دهند. اما در برخي افراد شنيدن صداهاي تازه و جديد، بسيار خسته كننده است. لذا در ابتدا بايد به تدريج از سمعك استفاده كرد يعني زمان بكارگيري اين وسيله را اضافه نمود تا زماني كه بتوان در تمام طول روز از سمعك استفاده كرد. نظام بندی خواستها بخاطر داشته باشید که سمعک در بسیاری از شرایط به شما کمک می کند ، ولی برخی موارد و شرایط وجود دارد که کماکان با بکارگیری این وسیله نیز اشکالاتی وجود دارد .
اولاً باید انتظارات خود را معقول نمود و در ضمن بدانید که در جلسات پی گیری یا تنظیم مجدد این اشکالات اصلاح گردیده و شما بتدریج به هدف خود می رسید یعنی ایجاد ارتباط درست و معقول در تمامی شرایط. شنيدن در محيط هاي پر سر و صدا افراد طبيعي نيز در محيط هاي پرسرو صدا براي شنيدن با اشكال روبرو هستند كه به طبع اين مشكل در افراد دچار افت شنوايي با شدت بيشتري ديده مي شود. راه حل هايي براي حل اين مسئله وجود دارد: مثال:
1. كم كردن سر وصداي اضافي (مثل خاموش كردن تلويزيون)
2. صحبت نكردن از فواصل دور مثلاً اتاق مجاور
3. تمرين صحبت با دوستان در محيط هاي نسبتاً شلوغ مثل رستوران
4. تلاش براي تمركز بيشتر و بهتر بر روي صداهايي كه به دنبال شنيدن آن هستيد.