اختلال نقص توجه / بیش فعالی در بزرگسالان

اولین نکته ای که باید بدان توجه کرد اینست که این اختلال مختص کودکان نیست؛ اغلب افراد زمانیکه اصطلاح اختلال نقص توجه/بیش فعالی را می شنوند، به یاد کودکان می افتند.


در صورتیکه 30% تا 70% کودکان دارای این اختلال تا زمان بزرگسالی نیز علائم بیماری را نشان می دهند. در افراد مبتلا به این اختلال، میزان انتقال دهنده های عصبی مغز که مسئول تمرکز و توجه هستند، دچار عدم تعادل می شوند. ابتلا به این اختلال در بزرگسالان موجب از دست دادن توجه و در نتیجه، خارج شدن از خط سیر کارها، آرزوها و روابط را موجب خواهد شد.

بسیاری از بزرگسالان متوجه ابتلا به اختلال نشده و در زمینه دستیابی به اهداف و ناتوانی در رسیدن به آنها دچار گیجی و سردرگمی می شوند.

بیش فعالی

علائم اختلال نقص توجه/بیش فعالی در بزرگسالان



علائم اختلال نقص توجه/بیش فعالی در بزرگسالان نسبت به کودکان اندکی متفاوت می باشد. این بزرگسالان اغلب اوقات سرکار دیر می رسند و در قرار ملاقات های مهم همواره تاخیر دارند. آنها ممکن است بهم ریخته و بی قرار باشند و در کسب آرامش و ریلکس بودن دچار مشکلاتی شوند. برخی از افراد مبتلا به این اختلال ممکن است هنگام خواندن مطالب دچار مشکل در تمرکز شوند. افت و خیزهای خلقی، عزت نفس پایین و ضعف در مدیریت خشم از مشکلات رایج و معمول در این افراد می باشد.



کار و بزرگسالان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی

پذیرش مسئولیت انجام کار برای افراد مبتلا به این اختلال نیز مشکل آفرین و دشوار می باشد. اغلب آنها در تقسیم وظایف به موارد کوچکتر و پیروی از دستورالعمل ها، منظم بودن و برای کار محدودیت زمانی قائل شدن، دچار مشکل می باشند. این افراد همچنین مستعد خطاهایی ناشی از تاخیر و بی توجهی می باشند. برطبق برآورد جهانی تنها نیمی از بزرگسالان مبتلا به اختلال نقص توجه/ یش فعالی قادرند به صورت تمام وقت در شرایط معینی دوام بیاورند و این در حالی است که 72% افرادی که مبتلا به این اختلال نیستند، قادرند در شرایط معین کاری باقی بمانند و در نتیجه افراد بیمار کمتر از گروه همتای خویش پول دریافت می کنند.












ازدواج بزرگسالان دارای اختلال نقص توجه/بیش فعالی

علی رغم ضعف و شکست در کار، این افراد در ازدواج و دیگر روابط خویش نیز دچار شکست می شوند. ابتلا به این اختلال منجر به اشکال در به خاطر داشتن الزامات اجتماعی، تاریخ های تولد و سالگردها، انجام وظایف و کارهای منزل و پرداخت به موقع قبوض می شود. افراد مبتلا به اختلال مذکور ممکن است به راحتی خلق خویش را از دست بدهند و به آسانی درگیر رفتارهای تکانه ای شوند. چنین مسائلی منجر به بروز بیشتر طلاق و جدایی در این افراد می شود.



مشغولیتهای افراد مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی

کنار آمدن با علائم اختلال نقص توجه / بیش فعالی در بزرگسالان به تنهایی نیز می تواند ناکام کننده باشد. علاوه بر این بسیاری از بزرگسالان مبتلا به این اختلال دارای اختلالات هم آیندی دیگری همچون افسردگی، اضطراب یا اختلال وسواس- اجبار می باشند. این افراد گرایش زیادتری نسبت به سیگار کشیدن یا سوء مصرف مواد دارند. افراد مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی می توانند با پیدا کردن درمان های مناسب این مشکلات را محدود کنند.



چه کسانی در خطر ابتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی هستند؟

این اختلال هیچ گاه به خودی خود در بزرگسالان پیشرفت نمی کند. تمام افراد مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی در زمان کودکی علائمی داشته اند. بسیاری از بیماران بزرگسال حتی زمانیکه هنوز به عنوان بیمار مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی شناخته نشده بودند، ضعف در عملکرد و تکالیف مدرسه را به خاطر می آورند. در طی کودکی این شرایط در پسران نسبت به دختران رایج تر است درحالیکه در طی بزرگسالی این نسبت همتراز می شود.



تشخیص اختلال نقص توجه/بیش فعالی در بزرگسالان

بسیاری از بزرگسالان زمانی متوجه ابتلا به این اختلال در خویش می شوند که در پی درمان اختلالات دیگری همچون اضطراب یا افسردگی به درمانگر مراجعه می نمایند.

صحبت کردن درباره عادت های ناپسند، مشکلات کاری و تعارضات زناشویی، اغلب اوقات وجود اختلال نقص توجه/بیش فعالی را نمایان می سازد. به منظور رسیدن به تشخیص دقیقتر، پزشک باید به بررسی پیشینه وجود بیماری در طی دوران کودکی فرد بپردازد. صحبت با بستگان بیمار و مطالعه پرونده های پزشکی قبلی وی می تواند به بررسی رفتار کودکی بیمار همچون ضعف در تمرکز و بیش فعالی وی کمک می کند.



دارو درمانی برای اختلال نقص توجه/بیش فعالی

داروهایی مورد استفاده در بزرگسالان مبتلا مشابه داروهای مورد استفاده در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی می باشد. این داروها تمرکز را دقیق می سازند و میزان فعالیت انتقال دهنده های عصبی مغز (دوپامین و نوراپی نفرین ) که در اثر ابتلا به این اختلال تعادل خویش را از دست داده اند، را افزایش می دهند.






مشاوره در زمینه اختلال نقص توجه/بیش فعالی

اغلب بزرگسالان مبتلا به اختلال مورد نظر پس از شروع دارودرمانی بهبود می یابند ولی با این حال همچنان درگیر مسائلی چون عادت های ناپسند و عزت نفس پایین هستند. مشاوره با این افراد بر منظم و منضبط شدن، ترمیم روابط و بهبود مهارتهای اجتماعی متمرکز می باشد. تحقیقات انجام شده در این زمینه محدود می باشد و لی این نوع درمان امیدوار کننده به نظر میرسد. یک مطالعه انجام شده در این زمینه نشان می دهد که دارو درمانی به همراه مشاوره علائم اختلال نقص توجه/بیش فعالی را کاهش می دهد و مدیریت وظایف روزانه را بهبود می بخشد.









آماده سازی برای کار در افراد مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی

افراد مبتلا به این اختلال ممکن است در محیط های کاری که کمکها و راهنماییهای مربی و مشاور به آنها یاری می رساند، قادر باشند عملکردخویش را بالا برند. مربی به آنها در سازمان دادن به مهارت هایی چون یادداشت برداری، داشتن برنامه روزانه و فهرست بندی انجام کارها براساس اولویت یاری می رساند. بیماران ممکن است در محیط های کاری ساکت و با عوامل مزاحم کمتر بهتر کار کنند.



رژیم غذایی برای اختلال نقص توجه/بیش فعالی

برخی از متخصصان معتقدند، غذاهایی که مواد مغذی مورد نیاز مغز را به طور کافی فراهم می آورند، می توانند علائم این اختلال را کاهش دهند. غذاهای با پروتئین بالا، همچون آجیل، گوشت، حبوبات و تخم مرغ ممکن است تمرکز را بالا برند. جایگزین کردن کربوهیدراتهای ساده با کربوهیدراتهای پیچیده ممکن است نوسانات خلقی را کاهش داده و سطوح انرژی را در فرد با ثبات تر سازد.



دیدگاهی برای بزرگسالان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی

این بزرگسالان شرایط بیماری را بدتر نمی کنند، اما این در حالیست که، بسیاری از آنها می آموزند که به طور موفقیت آمیزی آن را مدیریت کنند. درمان های دراز مدت می توانند مشکلات کاری و مشکلات منزل را کاهش دهند و بیماران را به افراد خانواده و اهداف حرفه ای خویش نزدیکتر سازند.