کانال تلگرام پزشکی مشاوره آنلاین در تلگرام کانال جنسی در تلگرام

بیماریها

کلینیک  ختنه نوزادان تهران

بیماری دست، پا، دهان (HFMD) یک بیماری ویروسی شایع است که معمولاً نوزادان و کودکان را درگیر می‌کند اما می‌تواند بزرگسالان را نیز درگیر کند. این عفونت معمولاً دست‌ها، پاها، دهان و گاهی اوقات حتی اندام تناسلی و باسن را درگیر می‌کند. علت بیماری دست، پا و دهان در بیش‌تر موارد کوکساکی ویروس A نوع ۱۶ است، اما عفونت می‌تواند توسط بسیاری از سویه‌های دیگر کوکساکی ویروس‌ها و انتروویروس‌ها نیز ایجاد شود. ویروس کوکساکی عضوی از خانواده Picornaviridae است که شامل ویروس‌های RNA تک رشته‌ای بدون پوشش است.  بیماری دست، پا، دهان و شیوع آن بیماری دست، پا، دهان یک بیماری ویروسی شایع است که معمولاً نوزادان و کودکان را درگیر می‌کند اما می‌تواند بزرگسالان را نیز درگیر کند. این عفونت معمولاً دست ها، پاها، دهان و گاهی اوقات حتی اندام تناسلی و باسن را درگیر می‌کند. علت بیماری دست، پا و دهان در بیش‌تر موارد کوکساکی ویروس A نوع ۱۶ است، اما عفونت می‌تواند توسط بسیاری از سویه‌های دیگر ویروس کوکساکی نیز ایجاد شود. در غرب اقیانوس آرام، بیماری دست، پا، دهان با انتروویروس مرتبط است. ویروس کوکساکی عضوی از خانواده Picornaviridae است که شامل ویروس‌های RNA تک رشته‌ای بدون پوشش است. این عفونت ویروسی بومی یک منطقه خاص نیست، بلکه در سراسر جهان رخ می‌دهد. از آنجایی که کودکان (به ویژه آن‌هایی که کم‌تر از هفت سال دارند) با نرخ بیش‌تری نسبت به بزرگسالان مبتلا می‌شوند، می‌توانید شیوع بیماری را در مهدکودک‌ها، اردوگاه‌های تابستانی یا درون خانواده مشاهده کنید. نظارت گسترده از چین نشان داد که بیش از 90٪ موارد HFMD در کودکان کمتر از پنج سال رخ می‌دهد، مرگ و میر در حدود 0.03٪ بود و این موارد در اواخر بهار و اوایل تابستان بیش‌تر اتفاق می‌افتند. مطالعه ای در ویتنام نیز نشان داد که بین افزایش دما و رطوبت محیط و افزایش بروز HFMD همبستگی مثبت وجود دارد. باتوجه به این گزارشات، ویروس بیماری دست، پا، دهان در ایران نیز در مناطق دارای رطوبت بیش‌تر، شیوع بیش‌تری نیز خواهد داشت. در مشاهدات آزمایشگاهی نیز راجع به سویه‌های متفاوت این ویروس تحقیق شده‌است که نشان می‌دهد سویه‌های متغاوتی از ویروس در ایجاد این بیماری نقش دارند.  سیر پیشرفت بیماری  بیماری دست، پا، دهان عموما با تب خفیف، کاهش اشتها و ضعف عمومی شروع می‌شود. شایع‌ترین علامت آن نیز معمولاً درد دهان یا گلو که به آنانتم یا همان جوش‌های پوستی ختم می‌شود، است. وجود وزیکول‌ها توسط هاله نازکی از قرمزی احاطه شده‌است که در نهایت پاره می‌شود و زخم‌های سطحی با پایه زرد مایل به خاکستری و لبه قرمز و ملتهب ایجاد می‌کند. اندازه ضایعات حدود ۲ میلی‌متر تا ۶ میلی‌متر است که بدون خارش هستند و معمولاً دردناک نیستند. حدود ده روز دوام می‌آورند، تمایل به پاره شدن دارند و منجر به زخم‌های بدون درد و سطحی می‌شوند که جای زخم باقی نمی‌گذارند.  این علامت‌های پوستی می تواند پشت دست، پاها، باسن و بازوها را درگیر کند. ضایعات دهانی معمولاً شامل زخم‌های کناره دهان و زبان هستند اما ممکن است کام نرم را نیز درگیر کنند. بیماری دست، پا، دهان همچنین می‌تواند با ویژگی‌های غیرمعمول مانند مننژیت آسپتیک همزمان تظاهر کند. عفونت‌های انتروویروسی که باعث بیماری دست، پا و دهان می‌شوند به دلیل درگیر شدن سیستم عصبی مرکزی (CNS) بدنام هستند و ممکن است باعث آنسفالیت، سندرم شبه فلج اطفال، میلیت عرضی حاد، سندرم گیلن باره، فشار خون خوش خیم داخل جمجمه و آتاکسی حاد مخچه شوند. تشخیص بیماری دست، پا، دهان معمولاً به صورت بالینی و با معاینات انجام می‌شود. ویروس را می‌توان حدود شش هفته پس از عفونت در مدفوع شناسایی کرد. با این حال، ریزش از قسمت دهانی حلقی معمولا کم‌تر از چهار هفته است. میکروسکوپ نوری بیوپسی یا خراش دادن وزیکول‌ها HFMD  را از ویروس واریسلازوستر و ویروس هرپس متمایز می‌کند. در کل برای تشخیص بیماری، بهتر است به پزشک مراجعه کنید تا معاینات کامل انجام شود. اغلب این مراجعات در هنگام افزایش تب در کودک و یا هنگام ظهور بثورات انجام می‌شود. درمان بیماری دست، پا، دهان چیست؟ بیماری دست، پا، دهان یک سندرم بالینی خفیف است و طی ۷ تا ۱۰ روز برطرف می‌شود. در اغلب موارد درمان در درجه اول حمایتی است. درد و تب را می‌توان با داروهای ضدالتهاب و استامینوفن کنترل کرد. اطمینان از هیدراته ماندن بیمار یعنی حفظ آب در بدن او بسیار مهم است. علاوه‌بر این، مخلوط ایبوپروفن مایع و دیفن هیدرامین مایع را می‌توان برای غرغره کردن استفاده کرد که به پوشاندن زخم‌ها و کاهش درد کمک می‌کند.  طی تحقیقات مختلف، نشان داده‌شد که استروئیدها خطر ابتلا به HFMD شدید را در برخی موارد افزایش می‌دهند. بنابر این یافته‌ها، بهتر است هیچ داروی سر خودی به کودکتان ندهید و فورا برای درمان به پزشک مراجعه کنید. از آنجایی که قسمت عظیم درمان این بیماری را روش‌های حمایتی برای کاهش تب و رفع مشکلات پوستی تشکیل می‌دهند، می‌توانید از روش‌های خانگی و غیردارویی برای رسیدن به این اهداف استفاده نمایید. در درمان بیماری دست، پا، دهان آنتی‌بیوتیک‌ها کار نمی‌کنند زیرا عفونت توسط ویروس ایجاد می‌شود. برای تسکین علائم، می‌توان از مراقبت‌های خانگی زیر استفاده کرد: 1. از داروهای بدون نسخه مانند استامینوفن (تیلنول) یا ایبوپروفن می‌توان برای درمان تب استفاده کرد. دقت کنید برای بیماری‌های ویروسی در کودکان زیر 18 سال نباید آسپرین داده شود. 2. دهانشویه با آب نمک (نصف قاشق چایخوری یا ۶ گرم نمک به ۱ لیوان آب گرم) ممکن است تسکین‌دهنده باشد. 3. به مقدار زیاد مایعات بنوشید و در این مورد بهترین مایعات فرآورده‌های شیر سرد هستند. از نوشیدن آب میوه یا نوشابه خودداری کنید زیرا اسید آن‌ها باعث درد سوزشی در زخم می‌شود. جمع بندی اطلاعات کافی راجع به بیماری دست، پا، دهان باعث می‌شود شما به محض دیدن علائم گفته‌شده به پزشک مراجعه نمایید. اگر نگرانی درمورد این بیماری در فرزند خود دارید و یا علائمی را در او مشاهده نموده‌اید، می‌توانید برای اطلاعات بیش‌تر با پزشک تماس حاصل نمایید. همچنین می‌توانید از طریق سایت اینترنتی کلینیک ختنه نوزادان تهران نیز اطلاعات مورد نیاز خود در مورد این بیماری و سایر بیماری‌های کودکان و نوزادان را کسب کنید. نگران نباشید و به محض مشاهده علائم در فرزندتان به پزشک مراجعه کنید تا زودتر درمان شود. در این میان باید توجه داشته باشید که رعایت نکات بهداشتی درمورد خود و فرزندتان می‌تواند از پیشرفت بیش‌تر بیماری و یا ایجاد زخم‌های دردناک‌تر جلوگیری نماید....
کلینیک  ختنه نوزادان تهران

همان‌طور که می‌دانیم نوزادان بسیار حساس هستند و خواسته‌های خود را با گریه بیان می‌کنند. یکی از دلایل اصلی گریه‌ی نوزادان که بسیار شایع است، کولیک نوزادی می‌باشد. تقریبا همه‌ی پدرها و مادرها با این اصطلاح آشنا هستند و تجربه‌ی آن را در مورد نوزاد خود داشته‌اند. برخلاف ترسی که گریه‌های بلند نوزاد دچار کولیک در والدین ایجاد می‌کند، کولیک نوزادان یک بیماری معمولی است و اغلب خود به خود حل می‌شود. در این مقاله با ما همراه باشید تا به بحث در مورد کولیک نوزادی، علل، علایم و درمان آن بپردازیم. کولیک نوزادی یکی از شایع‌ترین علل مراجعه به پزشک در اوایل زندگی، کولیک نوزادی است که در حدود ۲۰ درصد از نوزادان مشاهده می‌شود. این وضعیت را می‌توان به‌صورت گریه بیش از حد با علت ناشناخته در نوزادانی توصیف کرد که مشکل پزشکی دیگری ندارند و در واقع حال شان خوب است. معمولا پس از سه تا چهار ماه اول زندگی خود به خود برطرف می‌شود. پزشکان، ‌برای توصیف کولیک، معیار دارند. کولیک معمولاً به عنوان یک سندرم رفتاری در نوزادان توصیف می‌شود که با گریه‌ی بیش از حد و به ویژه حمله‌ای مشخص می‌شود. گفته می‌شود که گریه کردن بیش از سه ساعت در روز برای بیش از سه روز هفته به‌عنوان شاخص کولیک در نظر گرفته می‌شود. این شکل از گریه، بدون هیچ علت آشکار، بیش‌تر در عصرها اتفاق می‌افتد و قابل حل یا پیشگیری نیست.  اگرچه کولیک به عنوان یک بیماری یا وضعیت خوش‌خیم در نظر گرفته می‌شود، اما به دلیل شیوع بالا و نیز ناراحتی و مشکلاتی که برای والدین به بار می‌آورد، یک بار عمده برای خانواده‌ها، متخصصان و هم‌چنین سیستم سلامت به حساب می‌آید.  گفته می‌شود که کولیک نوزادی به شدت با افسردگی مادر در ارتباط است و قوی‌ترین عامل خطر برای سندرم تکان‌خوردگی نوزاد نیز می‌باشد. همچنین یکی از دلایل شایع قطع شیردهی زودرس و مشکلات رفتاری نیز در نظر گرفته می‌شود. کولیک نوزادی یکی از وضعیت‌های شایع و دلیل اصلی گریه‌های بدون توجیه نوزادان است. علل کولیک نوزادی با وجود مطالعات زیادی که صورت گرفته، علت اصلی کولیک تا هنوز مشخص نیست و فقط برخی نظریه‌های پیشنهادی وجود دارند. کولیک نوزادی جزو وضعیت‌های با علت ناشناخته دسته‌بندی می‌شود. اغلب کولیک را به عنوان تشدید رفتار طبیعی نوزاد با ترکیبی از عوال فیزیولوژيکی و روانی و اجتماعی در نظر می‌گیرند. کولیک باید تنها پس از حذف عامل ارگانیک تشخیص داده شود، ولی می‌توان به برخی عوامل اشاره کرد که مي‌توانند با ایجاد کولیک ارتباط داشته باشند یا وقوع آن را افزایش می‌دهند: • سوء هاضمه ممکن است در کولیک نوزادی دخیل باشد • آلرژی به برخی مواد در شیر مادر یا شیر خشک یا عدم تحمل لاکتوز • سیگار کشیدن مادر در دوران بارداری • نابالغی سیستم عصبی • اختلال خواب • حساسیت بیش از حد به محیط • الرژی غذایی • تنوع کمتر میکروبیوتای روده • ارتباط بین کولیک و فیزیولوژي میگرن • تکنیک‌های ضعیف تغذیه • تعامل ناکافی والدین • تنش‌های خانوادگی • اضطراب والدین علائم کولیک نوزادی همان‌طور که گفته شد، در یک نوزاد سالم و با تغذیه‌ی مناسب که علل ارگانیک و سایر علل گریه‌ی نوزاد رد شوند، می‌توان تشخیص کولیک نوزادی را گذاشت. به‌طور کلی طی کولیک، تغییراتی در رفتار عمومی، عادات غذایی یا الگوی خواب نوزاد مشاهده می‌گردد. پس اگر متوجه علائم زیر در یک نوزاد سالم شدیم، می‌توانیم بگوییم که نوزاد دچار کولیک است: • گریه‌ی بسیار شدید: شایع‌ترین علامت کولیک نوزادی این است که نوزاد به شدت و با عصبانیت کامل گریه می‌کند و والدین نمی‌توانند وی را آرام کنند. صورت نوزاد، برافروخته و قرمز خواهد بود. حمله‌های گریه معمولاً در یک زمان خاص در روز رخ می‌دهند که زمان آن اغلب در اواخر روز یا نزدیک غروب است. مدت دوام هر حمله ممکن است در حد چند دقیقه تا دوره‌های بسیار طولانی‌تر باشد. شروع گریه نیز به‌طور معمول کاملا ناگهانی و بدون هیچ دلیل مشخصی است. • تغذیه: تغذیه اغلب نامنظم و گاهی حتی قطع می‌شود، به ویژه با حمله‌های گریه‌ی شدید. با این‌حال، مقدار کل غذایی که کودک در روز می‌خورد کاهش نمی‌یابد. • خواب: خواب هم اغلب نامنظم است و معمولا به حمله‌های گریه قطع می‌شود. • تغییر وضعیت بدنی: مشت‌های نوزاد گره می‌خورند، زانوها کشیده شده و کمر قوس پیدا می‌کند و عضلات شکم نیز منقبض می‌شوند. • باد: در طول دوره‌ها یا حمله‌های گریه‌‌ی شدید، ممکن است نوزاد از سیستم گوارش خود باد خارج کند.  • شدت‌های متفاوت: کولیک نوزادی در نوزدان مختلف ممکن است با شدت‌های متفاوت مشاهده شود، به‌طوری که برخی تنها علائم خفیفی دارند و نوزاد تنها دوره‌هایی از بی‌قراری را تجربه نماید. درمان کولیک نوزادی به همان اندازه که علل کولیک نوزادی متنوع بودند، درمان آن نیز متنوع و اغلب اثبات نشده است. اولین و مهم‌ترین درمان باید متوجه والدین مضطرب شود و به آن‌ها در مورد کولیک آموزش داده شود.  این نکته مهم است که والدین باید مطمئن شوند که این بیماری خود محدودشونده و خوش‌خیم است. باید والدین را تشویق کرد که وقتی کودک دچار کولیک شروع به گریه می‌کند و از گریه‌ی نوزاد ناامید می‌شوند، باید نوزاد را با خیال راحت در گهواره قرار دهند و برای مدت کوتاهی دور شوند تا از تکان دادن نوزاد و آسیب رساندن به او جلوگیری شود.  به طور سنتی والدین برای کنترل علائم کولیک به روش‌هایی مانند تکان‌دادن نوزاد، قنداق کردن، دستگاه‌های نویز سفید، متوسل می‌شوند. با این حال، شواهد روشنی برای اثربخشی این روش‌ها وجود ندارد. سمیتیکون،‌ دی‌سیکلومین یا امپرازول معمولا تجویز می‌شوند، ولی تأثیر قابل توجهی ندارند و اغلب با عوارضی همراه‌اند یا برای همه‌ی کودکان بنابر دلایل فردی، امکان تجویز آن‌ها وجود ندارد. روش‌های رفتاری برای درمان کولیک نوزادی بهتر عمل می‌کند، نظیر کاهش نور اتاق، اجتناب از اسباب‌بازی‌هایی باشد که صدا ایجاد می‌کنند، کم کردن موسیقی و نگه داشتن خواهر و برادر و حیوانات خانگی در اتاقی دیگر، اجتناب از بوها یا عطرهای تند و تکان‌دادن آرام کودک ممکن است اثرات مفیدی داشته باشد. تغذیه نوزاد در اتاق تاریک نیز ممکن است خواب نوزاد را تسهیل کند. جمع‌بندی از مهم‌ترین دغدغه‌های والدین، گریه‌های وقت و بی‌وقت و ناآرامی نوزادان شان است. حتما متوجه شده‌اید که شایع‌ترین شکایتی که پدرها و مادرها از نوزادشان دارند، گریه‌هایی است که با هیچ ترفندی ارام نمی‌شود. در این مقاله متوجه شدیم که مهم‌ترین علت این گریه‌ها در نوزادان، کولیک نوزادی است. علائم متنوع و علل مختلف کولیک نوزادی نشان می‌دهند که این بیماری یک وضعیت چند عاملی است و به فکتورهای مختلفی بستگی دارد. لذا بهتر است تا والدین با در نظر داشتن این نکات، با رویکردی مناسب‌تر با کولیک نوزاد خود برخورد نمایند....
دکتر محمد حسین سپهریان

تنگی کانال نخاعی فاصله های تنگ در ستون فقرات می باشد  که باعث فشار بر روی نخاع و اعصاب می شود. حدود 75٪ از موارد از تنگی کانال نخاعی در کمر (ستون فقرات کمری) رخ می دهد و مابقی ممکن است در گردن و یا با شیوع کمتر در ناحیه سینه ای رخ دهد. در اغلب موارد، تنگی کانال نخاع با تنگی فشرده ریشه های عصبی در کمر یا گردن همراه است، که می تواند منجر به درد در امتداد پشت پا و علایمی  شبیه به سیاتیک می شود  و در بسیاری از موارد هم دردی در کمر دیده نمی شود. چه عواملی باعث ایجاد تنگی کانال نخاع می شود؟ علل بالقوه بسیاری برای تنگی کانال نخاعی وجود دارد، از جمله: پیری: با افزایش سن، رباط (بافت همبند سخت بین استخوانها در ستون فقرات) می تواند ضخیم تر شود. رشد زواید کوچک استخوانی به انال ننام استوفیت که در آرتروز کمر دیده می شود ممکن است در استخوان ها و به داخل مجرای نخاعی را توسعه یابند و موجب تنگی کخاع شود. دیسک کمر یا دیسک گردن بالشتکی بین مهره ها می باشد که ممکن است شروع به خراب شدن و بیرون زدگی کنند. بند مفاصل  یا همان فاست ها (سطوح مسطح در هر مهره که به ستون فقرات شکل میدهد) نیز ممکن است شروع به شکستن کنند و ایجاد سرخوردگی مهره یا اسپوندیلولیزیس یا لیستزیس کنند. همه این عوامل می تواند باعث محدود شدن فاصله ها و تنگی در ستون فقرات یا همان تنگی کانال نخاع می شود. آرتروز: دو نوع آرتریت یا التهاب مفصل است که ممکن است ستون فقرات را تحت تاثیر قرار دهد یکی استئوآرتریت یا همان آرتروز کمر  و دیگری التهاب مفصل به نام آرتریت روماتوئید . هر دو این عوامل موجب تنگی کانال نخاع می شود. وراثت: اگر مجرای نخاعی در هنگام تولد بیش از حد کوچک باشد، علائم تنگی مجرای نخاعی ممکن است در یک فرد نسبتا جوان بروز پیدا کند پس بنابراین تنگی کانال نخاعی در یک فرد جوان غیر ممکن نیست ولی ناشایع میباشد . ناهنجاری های ساختاری مهره درگیر می تواند منجر به تنگی مجرای نخاعی شود. بی ثباتی ستون فقرات و یا اسپوندیلولیستزی: هنگامی که یک مهره جلو تر از دیگری می افتد، می تواند کانال نخاعی را محدود کند. تومورهای ستون فقرات: رشد غیر طبیعی بافت نرم ممکن است کانال نخاعی را توسط ایجاد التهاب یا توسط رشد بافت به داخل مجرا به طور مستقیم تاثیر بگذارد. رشد بافت ممکن است به تحلیل استخوان (پوکی استخوان ناشی از بیش فعالی سلولهای استخوانی خاص) و یا جابجایی استخوان و فروپاشی نهایی چارچوب حمایت کننده از ستون فقرات منجر شود. تروما: سوانح و حوادث ممکن است ستون فقرات و کانال نخاعی را از جای اصلی خود خارج کند و یا باعث شکستگی های انفجاری شود که منجر به تولید تکه های استخوان که در مجرا نفوذ میکند شود. علائم تنگی کانال نخاع چه هستند؟ تنگی کانال  نخاع ممکن است  موجب کمر درد و همچنین درد در پاها و علایمی شبیه به سیاتیک شود. تنگی ممکن است اعصابی که قدرت عضلات و احساس در پاها را کنترل می کند در تنگنا قرار دهد. علائم دیگر ممکن است شامل: - افتادن مکرر، فقدان هماهنگی جسمی(بی دست و پا، ناشیگری و یک نوع حس عدم تعادل) - درد و مشکل در هنگام راه رفتن - بی حسی، سوزن سوزن شدن، احساسات گرم و یا سرد در پاها چگونه  تنگی کانال نخاع تشخیص داده می شود؟ تنگی کانال نخاعی می تواند برای تشخیص مشکل باشد زیرا علایم آن می تواند با شرایط دیگر ایجاد شود. معمولا بیمارانی  که دچار تنگی کانال نخاع هستند هیچ سابقه ای از مشکلات کمر و یا هر آسیب های مرتبط را ندارند. اغلب، علائم غیر معمول پا نشانه ای از حضور تنگی مجرای نخاعی است.جالب است بدانید بسیاری از بیماران مکررا به دنبال تعویض کفش و کفی خود بر می ایند ولی تمام این کفش ها دردی را دوا نمی کند چون مشکل در ستون فقرات بیمار است و درمان های طب فیزیکی هم باید از آن ناحیه انجام شود. اغلب درمان های ساده  مانند تغییرات وضعیتی یا داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی، مشکل را رفع نمی کند و مطالعات تصویربرداری خاص  برای تعیین علت مشکل مورد نیاز باشد. MRI (تصویر رزونانس مغناطیسی) و یا نوار عصب و عضله (EMG_NCV) ممکن است درخواست شده باشد. Amyelogram (گرفتن اشعه ایکس پس از اینکه یک ماده حاجب به داخل ستون فقرات تزریق شد) ممکن است انجام شود. این و سایر روشهای تصویربرداری  مانند سی تی اسکن می تواند جزئیات مربوط به استخوان ها و بافت را ارائه دهد و به تشخیص کمک کند. درمان تنگی کانال نخاعی تنگی مجرای نخاعی میتواند به چندین روش یر جراحی و گاها جراحی درمان شود. گزینه های درمان تنگی کانال نخاعی شامل را در ادامه معرفي ميكنيم. تغییر در حالت: افراد با تنگی مجرای نخاعی ممکن است دریابند که خم کردن ستون فقرات به جلو در حالی که راه می روند نشانه های خود را تسکین می دهد. دراز کشیدن با زانو کشیده شده تا به قفسه سینه همچنین می تواند برخی از امداد رسانیها را ارائه دهد. این حالتها فضای در دسترس به اعصاب را افزایش میدهد و ممکن است این مورد را برای افرادی که از تنگی مجرای نخاعی رنج میبرند آسان تر کند تا مسافت بیشتری را راه بروند. داروها: در برخی موارد، فشار بر اعصاب با تورم التهابی ایجاد می شود. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند آسپیرین یا ایبوبروفن ممکن است به تسکین علائم کمک کند. روش های نوین طب فیزیکی و توانبخشی: انجام مانیپولاسیون کمری ، طب سوزنی همراه با تحریکات الکتریکی و کشش دستی  و در بعضی موارد تزریقات تخصصی مفصلی و فاست ها و PRT می تواند بین 80 تا 90 درصد بیماران را بدون جراحی کنترل کند. فعاليت: راحتی، به دنبال یک از سرگیری تدریجی فعالیت ها، می تواند کمک کند. فعالیت های هوازی مانند دوچرخه سواری توصیه می شود.   جراحی: اگر انجام درمان های دیگر این درد را تسکین نمی دهد، جراحی ممکن است برای کاهش فشار بر روی اعصاب توصیه شود.  ...
دکتر محمد حسین سپهریان

کمردرد یکی از بیماری‌های شایع پس از سرماخوردگی است که کمتر کسی در طول زندگی حداقل یک بار آن را تجربه نکرده باشد. درمان‌های زیادی برای کمردرد توصیه شده است که برخی از آن‌ها عبارتند از:- دارودرمانی- اوزون تراپی- تزریق اپی‌دورال- طب سوزنی- درمان دستی- فیزیوتراپی - تخت دکامپرشنجالب است بدانید که رژیم غذایی نیز تاثیر مهمی در درمان کمردرد و نیز پیشگیری از ابتلا به آن دارد. اما برای درمان کمردرد چه بخوریم؟ در این مطلب از کلینیک پیشگام در این خصوص توضیح خواهیم داد. رژیم غذایی قلیایی یا آلکالینیاستفاده از رژیم آلکالاین یا قلیایی، به شما کمک می‌کند تا غذاهایی که خاصیت اسیدی بدن را افزایش می‌دهند را از برنامه‌ی غذایی حذف می‌کند. زمانی که بدنتان بیش از اندازه اسیدی است، خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن افزایش خواهد یافت. یکی از بیماری‌هایی که احتمال ابتلا به آن به دنبال افزایش مصرف غذاهای اسیدی افزایش می‌یابد کمردرد است.جالب است بدانید که این رژیم غذایی می‌تواند از سلول‌های افراد محافظت کند، میزان مواد معدنی بدن را متعادل نگه دارد و باعث جلوگیری از ایجاد پلاک در عروق خونی شده و مانع ایجاد سنگ کلیه گردد.با حذف مواد غذایی که باعث افزایش خاصیت اسیدی و التهابات می‌شوند، می‌توان میزان منیزیم، کلسیم و فسفر خون را بهبود بخشید.پس در پاسخ به سوال برای درمان کمردرد چه بخوریم؟ باید بگوییم که ابتدا لازم است مواد غذایی اسیدی را از رژیم خود حذف نمایید و یا کاهش دهید. توصیه ما برای درمان کمردرد با تغذیه مناسب- مصرف گوشت‌ قرمز را تا حد معمول کاهش دهید و گوشت‌های فرآوری شده را از رژیم خود حذف نمایید. - شیرین‌کننده های مصنوعی را حذف کنید. شکر بدترین شیرین کننده‌ای است که می‌توانید استفاده کنید. سعی کنید خرما را جایگزین نمایید.- از لبنیات به صورت متعادل استفاده کنید و از زیاده روی در مصرف آن‌ها بخصوص پنیر خودداری نمایید.- از جوانه هایی مثل گندم، ماش و عدس بیشتر استفاده کنید.- با خیال راحت از میوه‌هایی مانند هندوانه، زردآلود، سیب، هلو، شلیل، گیلاس و آلو در رژیم غذایی استفاده کنید.- مصرف قارچ، کلم بروکلی، خیار، گوجه، اسفناج، آووکادو، آجیل و حبوبات آزاد است.- انواع سبزیجات برگ سبز و انواع سالاد به دلیل داشتن ذخایر بالایی از اسید فولیک، مواد معدنی مانند کلسیم، آهن و فسفر، و همچنین ویتامین های A, B و E باعث تقویت سیستم ایمنی بدن می‌شوند و نیز در درمان کمردرد نقش مهمی دارند.- مصرف ریشه سبزیجات مانند هویج، تربچه، شلغم و... برای کاهش دردهای التهابی توصیه می‌شود.- از مصرف مرکبات غافل نشوید. برخلاف تصور عموم مرکبات قلیایی هستند و جایگاه خوبی در رژیم آلکالینی دارند.از مصرف زردچوبه و زنجبیل غافل نشویدتحقیقات نشان می‌دهد که مصرف زردچوبه می‌تواند در درمان التهابات بدن تاثیر بسیار بی‌نظیری داشته باشد. ماده ای به نام کورکومیل در زردچوبه وجود دارد که باعث بسته شدن مسیرهای التهابی که باعث درد و تورم می‌شوند را می‌بندد. در کنار زردچوبه، زنجبیل نیز گیاهی دارویی است که خاصیت ضد التهابی آن معروف است. مصرف میزان کمی از زنجبیل نیز می‌تواند در کاهش التهابات و درمان کمردرد کمک کند. برای درمان کمردرد آب بخوریدباز هم می‌پرسید برای درمان کمردرد چه بخوریم؟ باید بگوییم که آب در دسترس‌ترین خوراکی پیشنهادی ما به شما است. حجم زیادی از غضروف‌ها و دیسک بین مهره‌ها از آب تشکیل شده است. پس مصرف آب کافی و هیدراته نگه داشتن بدن مانع از ساییدگی دیسک‌های شما می‌گردد....
کلینیک سمعک تهران صفیر

در بین گزینه های مدیریت کم شنوایی، اولین گزینه مورد توجه، استفاده از سمعک می باشد. با این حال میزان پذیرش و استفاده از سمعک به طور حیرت آوری اندک است. در بین بزرگسالان با آسیب شنوایی، کمتراز ۱/۴ آنها دارای سمعک هستند.  متوسط سن کاربران جدید سمعک ۷۰ سال می باشد. اگرچه اکثران کاربران سمعک از سمعک شان راضی هستند اما بیشتر بزرگسالان کم شنوا، هم چنان به مخالفت در استفاده ازسمعک ادامه می دهند. ترکیبی از عوامل، کارایی تقویت کننده را تحت تاثیر قرار می دهند. بزرگسالان بیان می کنند که احساس خودشان از کاهش حساسیت شنوایی ، معمول ترین علت خریداری سمعک می باشد. افرادی که استفاده از تقویت کننده را نمی پذیرند، هنوز به اندازه کافی کم شنوایی خود را ضعیف نمی پندارند. در سایت تهران صفیر انواع برندهای سمعک و قیمت سمعک های گوناگون نامرئی هوشمند را می توانید مطالعه نمایید. عامل دیگری که روی کاربرد سمعک در پیرگوشی تاثیر می گذارد، حمایت اجتماعی می باشد. تشویق از طرف همسر، خانواده، پزشک و ادیولوژیست به طور قوی روی پذیرش تقویت کننده تاثیر می گذارند. برخلاف تصور عموم، هزینه خرید سمعک به عنوان عامل اصلی استفاده نکردن از سمعک نیست. طبق مطالعات، هزینه خرید سمعک، نسبت به عوامل مربوط به شخصیت، سلامت و… از اهمیت کمتری برخوردار باشد. نتیجه یک تحقیق دیگر نشان داد که، نگرش های منفی نسبت به کاربرد سمعک بیشتر در افراد جوانتر رایج است. تفاوت های شخصیتی مثل اعتماد به نفس، برون گرایی و .. می توانند روی پذیرش سمعک تاثیر داشته باشند. باتوجه به نگرش های منفی، برای افزایش پذیرش سمعک و هم چنین افزایش رضایت کاربران چه باید کرد؟ ادیولوژیست ها باید تاثیر عوامل فیزیولوژیکی، اجتماعی و شخصیتی فرد را روی پذیرش و کاربرد تقویت کننده در نظر بگیرند. کاندیدهای استفاده از سمعک باید انتظارات واقع بینانه با توجه به مزایا و محدودیت های کاربرد سمعک داشته باشند. ابزارهای مانند مشاوره می توانند برای بررسی انتظارات و بحث با بیمار به منظور تشویق به استفاده ازتقویت کننده، مفید باشند. انتخاب یک سمعک مناسب که راحتی و سهولت تنظیم را تضمین می کند، ضروری است. برای کسب اطلاع از قیمت سمعک نامرئی و انواع برندهای سمعک به دیگر مقالات سایت تهران صفیر مراجعه نمایید. علی رغم اثر فراگیر مشکلات شنوایی، اما افراد نسبتا کمی برای مدیریت آن تلاش می کنند. برای مثال کمتراز ۲۰% بزرگسالانی که استفاده از سمعک (که رایج ترین روش مدیریت کم شنوایی می باشد) می تواند برای آنها مفید باشد، آن را خریداری می کنند. در بزرگسالان اغلب، بین زمانی که آنها متوجه اولین مشکلات شنوایی می شوند و زمانی که سرانجام آنها با یک ادیولوژیست مشورت می کنند، سال ها فاصله است. احتمال اینکه بزرگسالان با اولین مراجعه سمعک را خریداری کنند، خیلی زیاد است.  چون شدت کم شنوایی آنها خیلی افزایش یافته و دچار پیرگوشی شده اند یا اینکه آنها تحت تاثیر اصرار اعضای خانواده این کار را انجام می دهند. مواردی مثل درجه کم شنوایی، سن، جنسیت، وضعیت اقتصادی- اجتماعی، ویژگی های شخصیتی فرد، می توانند  روی قبول سمعک فرد، اثر گذارند. به عنوان مثال، اثرات اجتماعی کم شنوایی درجنسیت های مختلف، متفاوت است. به طورمعمول، زنان حساسیت بالاتری نسبت به مردان دارند،و این حالت ممکن است اثرات منفی کم شنوایی را افزایش دهد.  کم شنوایی می تواند منجربه اختلالات قابل توجه در فعالیت های روزمره شود. یک فرد می تواند به سادگی با بررسی اثرات کم شنوایی روی ارتباطات روزانه به این نتایج پی ببرد. فرد کم شنوا ممکن است برای جبران درست نفهمیدن کلمات، درخواست کند که حرفمان را تکرار کنیم. این کار ممکن است باعث قطع مکالمه و در نتیجه قطع تعاملات اجتماعی شود؛ و متعاقب آن ممکن است روابط بین فردی به چالش کشیده شود. درمطالعه ای که روی تاثیر نتایج کم شنوایی بر زندگی خانوادگی انجام شده است دریافتند که برخی از افراد ممکن است به منظور تلاش برای حفظ حالت عادی خانواده، نیاز به مراقبت از شنوایی بیش ازحد داشته باشند. افراد با کم شنوایی ممکن است خودشان را به دیگران وابسته ببینند و احساس کنند که مقام اجتماعی شان کم شده است. درنتیجه تهدید احساس شده نسبت به شخصیت اجتماعی، ممکن است منجر به انکارکم شنوایی و رد پیشنهادات برای استفاده ازتقویت کننده شود. مخاطبین ارتباطی نیز ممکن است ازتلاش های مورد نیاز برای تعامل با فرد دارای آسیب شنوایی خسته شوند.  اثرعاطفی کم شنوایی درمان نشده نیز باید درنظرگرفته شود.  با مقایسه بزرگسالانی که از سمعک استفاده می کنند نسبت به آنهایی که ازتقویت کننده استفاده نمی کنند، احتمال گزارش احساس ناراحتی، نگرانی، افسردگی و عصبانیت درافراد بدون تقویت کننده بیشتر است. سمعک در درمان پیرگوشی دانستی های برند سمعک نامرئی همچنین برای کسب اطلاع از انواع سمک گوش از جمله سمعک گوش حلزونی به دیگر مقالات سایت مراجعه نمایید. کلام پایانی لطفا برای جلوگیری و مدیریت از مشکلات پدیده ناشی از پیرگوشی ، که معمولا برای افراد بالای ۵۰ سال به صورت تدریجی اتفاق می افتد، بررسی های سالانه شنوایی شناسی را انجام دهید. و در صورت داشتن کم شنوایی از سمعک استفاده شود. خوب بشنوید خوب زندگی کنید   منبع: https://tehransafir.com/%d9%be%db%8c%d8%b1%da%af%d9%88%d8%b4%db%8c/...
TOP