کانال تلگرام پزشکی مشاوره آنلاین در تلگرام کانال جنسی در تلگرام

وزن و ورزش احتمالاً عوامل مهمی در سرطان پروستات هستند.


 Weight And Exercise May Be Important Factors In Prostate Cancer


وزن و ورزش، یکبار دیگر، ثابت کرده‌اند که هر کدام عامل شاخصی در تشخیص، کیفیت زندگی و بقا، در سرطان پروستات هستند. نتایج حاصل از چندین مطالعۀ اخیر نشان مي‌دهد که وزن و ورزش، هر دو، می‌توانند بر خطرها و نتایج درمان انواع مختلفي از سرطان اثر بگذارند. آگاهی از این خطرها به افراد امكان می‌دهد که تصمیماتی بگیرند و خود را با برنامه‌هایی سازگار کنند که می‌تواند به‌طور مؤثر خطر ابتلا به سرطان‌های مشخصی را در آنها کاهش دهد و یا حتی امكان بقاي افراد مبتلا را بالا ببرد.


وزن و غربالگری سرطان پروستات


پروستات غده‌ای از دستگاه تناسلی مرد است، كه قسمتی از مایع انتقال‌دهندۀ اسپرم را هنگام انزال می‌سازد. برآورد شده است که از هر شش مرد در ایالات متحده، یک مرد، در طول زندگی‌اش، به سرطان پروستات مبتلا می‌شود. سرطان پروستات در مردان مسن‌تر، همچنین، در آمریکایی‌هاي آفريقايي‌تبار، و مردانی که سابقۀ خانوادگی سرطان پروستات دارند، به مراتب بيش‌تر اتفاق می‌افتد.


غربالگری برای سرطان پروستات، با آزمایش آنتی‌ژن اختصاصي پروستات (PSA) برای تشخیص زودرس سرطان پروستات در مردان 50 ساله و یا مسن‌تر، انجام می‌شود. آزمایش PSA پروتئین‌هایی را اندازه‌گیری می‌کند که توسط پروستات ساخته و در خون رها می‌شوند. میزان PSA، هنگام بروز سرطان پروستات، افزایش نشان می‌دهد ولی میزان PSA می‌تواند در شرایط بی‌خطر (غیرسرطانی) هم افزایش یابد. اگر یک بیمار افزایش میزان PSA داشته باشد، معمولاً به او نمونه‌برداری (بیوپسی) از بافت پروستات توصیه می‌شود. نمونه‌ها در آزمایشگاه برای کشف سلول‌های سرطانی بررسی می‌شوند. اگر میزان PSA عادی باشد یا حتی كمي در درجۀ بالاتری از میزان عادی باشد، معمولاً نمونه‌برداری، تجویز نمی‌شود.


وزن می‌تواند یک عامل احتمالي تشخیصی سرطان پروستات باشد زیرا برخی مطالعه‌ها نشان داده‌اند که وزن مي‌تواند میزان PSA را تحت تأثیر قرار دهد، به‌ویژه میزان پايین‌تر PSA در مردان چاق ملاحظه شده است. اگر این موضوع به‌عنوان یک دلیل ثابت شود، ممکن است که میزان افزایش یافتۀ PSA در افراد چاق خود را به‌درستي نشان ندهد. و در نتیجه، آزمایش PSA برای نشان دادن وجود سرطان، منفی کاذب خواهد بود. بنابراین، احتمالاً مهم است که وزن بدن هنگام تغییر نتایج آزمایش PSA محاسبه شود. همچنین، با توجه به این امر، بازۀ PSA افزایش یافته که نشانۀ شک به سرطان پروستات است، باید برای مردان چاق، پايین‌تر در نظر گرفته شود. برای ارزیابی بيش‌تر رابطۀ بین اندازۀ بدن، میزان خون و بازۀ PSA، پژوهشگران مطالعه‌ای میان بیش از 13.000مرد که تحت عمل برداشتن کامل پروستات برای سرطان پروستات قرار گرفته بودند، انجام دادند. وزن توسط شاخص تودۀ بدنی (BMI) مورد ارزیابی قرار گرفت. BMI از نسبت میان وزن و قد تشکیل می‌شود. (وزن بر حسب کیلوگرم تقسیم بر قد بر حسب مجذور متر). BMI بین 5/18 و 9/24 معمولاً سالم انگاشته می‌شود. BMI بین 25 و 9/29 اضافه وزن و BMI بالاتر از 30 چاق محسوب می‌شود. این مطالعه غلظت PSA (مقدار نانوگرم‌های PSA در هر میلی‌لیتر از خون و همچنین، مقدار کلی PSA در گردش (مقدار میکروگرم‌های PSA) را محاسبه کرد. در مردان با BMI بالاتر، حجم بيش‌تر خون و غلظت پائین‌تر پیش‌ساز PSA داشتند هر چند، مقدار کلی PSA در گردش، به‌طور مشخص، با وزن بدن متغیر نبود. این نتایج از این نظريه حمایت می‌کند که PSA، به‌دلیل حجم خون بيش‌تر مردان چاق، رقیق می‌شود، و در نتیجه، با وجود میزان کلی مشابه PSA در گردش، غلظت PSA کم‌تر خواهد بود. پژوهشگران متذکر شدند که این نتایج باید با مطالعه‌های معطوف به آینده، روی مردان غیرمبتلا به سرطان پروستات، تأیید شود. وزن و بقا در سرطان پروستات محققان اطلاعات یک پژوهش‌ بالینی سرطان پروستات را، که قبلاً انجام شده بود، برای تعیین رابطۀ بین وزن و بقاي سرطان پروستات، ارزیابی کردند، و به اين نتيجه رسيدند كه اضافه وزن بدن، با كاهش بقا در بیماران مبتلا به برخی از سرطان‌ها مرتبط است. مطالعه شامل 945 مرد مبتلا به سرطان پروستات بود که سرطانشان در داخل غدة پروستات انتشار یافته بود (T3) یا در غدد لنفی مجاور نفوذ کرده بود. افراد مورد مطالعه با پرتودرمانی همراه یا بدون زلادکس ( Goserelin- Zoladex) درمان شده بودند. اطلاعات در مورد BMI 788 تن از 945 نفر مورد مطالعه در دسترس بود. براساس BMI، 31% از آنها در گروه با وزن متعادل قرار داده شدند، 51% در گروه افراد دارای اضافه وزن، و 18% جزء افراد چاق قرار گرفتند.


خطر مرگ در 5 سال پس از سرطان پروستات 5/6% در میان مردانی با BMI کم‌تر از 25، 1/13% در میان مردان با BMI بین 25 و 9/29، و 2/12% از میان مردان با BMI از 30 به بالاتر، بود. در اين مطالعه ارتباط قابل توجهی بین BMI و مرگ به دلایلی غیر از سرطان پروستات وجود نداشت.


محققان نتیجه‌گیری کردند که میان مردان مبتلا به سرطان پروستات موضعی اما پیشرفته، BMI بالاتر با خطر بالاتر مرگ ناشی از سرطان پروستات مرتبط است، و متذکر شدند که برای یافتن دلیل این ارتباط و پیگیری تأثیر کاهش وزن پس از تشخیص، به مطالعه‌های بيش‌تری نیاز است.


ورزش و هورمون‌درمانی


یک درمان متداول که براي بیماران مبتلا به سرطان پروستات تجويز مي‌شود، هورمون‌درمانی یا درمان منع آندروژن (ADT) است. از آنجا که رشد سرطان پروستات با قرار گرفتن در معرض هورمون‌های مردانه، به‌طور بارز تستسترون، تحریک می‌شود، توقف و یا کاهش قرار گرفتن سلول‌های سرطان در معرض این هورمون‌های مردانه، می‌تواند رشد سرطان را کاهش دهد یا متوقف کند. ADT، به هر حال، خطر ايجاد ضایعه‌های تودۀ استخوانی را به‌همراه دارد، و ورزش می‌تواند راهي برای حفظ تراکم استخوان در بیمارانی باشد که تحت درمان با ADT قرار می‌گیرند. ADT میزان تستسترون را در بدن کاهش می‌دهد، که در نهایت از رشد سلول‌های سرطانی پروستات جلوگيري یا آن را متوقف می‌کند. گرچه، ADT با برخی عوارض جانبی مشخص همراه است. یکی از عوارض جانبی کاهش تراکم یا تودۀ استخوانی است. ضایعه‌های استخوانی، خطر پوکی استخوان، شکستگی استخوان، درد، بستری، و بی‌حرکتی را افزایش می‌دهد و بر هزینه‌های پزشکی مي‌افزايد.


بنابراین، بسیاری از پزشکان مکمل کلسیم و اسکن‌های تراکم استخوان را، قبل و در حین درمان با ADT، پیشنهاد می‌کنند. با توجه به پژوهش‌های بسیاری که دربارۀ آثار ورزش بر بیماران مبتلا به سرطان انجام شده، ورزش، همچنین، از جنبه‌های مختلفی در سرطان نقش دارد.


از آنجا که پی برده شده است که ورزش می‌تواند سطح فرسودگی و همچنین، تراکم استخوان را بهبود بخشد، محققان دانشگاه جان هاپکینز، اخیراً يك پژوهش بالینی را برای ارزیابی آثار ورزش بر سطح فرسودگی بیماران مبتلا به سرطان پروستات که تحت درمان ADT هستند، ترتیب دادند. تراکم استخوان نیز اندازه‌گیری شد. این آزمایش شامل 70 مرد مبتلا به سرطان پروستات اولیه بود که پرتودرمانی شدند؛ نیمی از این بیماران نیز ADT دریافت کردند. در شروع این آزمایش فرض بر اين بود که این مردها فعالیت خارج از خانه ندارند و خانه‌نشين باشند. به نیمی از اين مردان برنامه‌اي داده شد که با 20 تا 30 دقیقه پیاده‌روی در هفته شروع به ورزش کنند،


به نیمی دیگر برنامه داده شد که به زندگی خانه‌نشینی ادامه دهند.


مردهایی که ورزش کردند و ADT نيز دریافت کردند، در حقیقت در تودۀ استخوانيشان افزایش نشان دادند (48/0% افزایش).


مردانی که ورزش نکردند و ADT هم دریافت کردند، 14/2% کاهش در توده استخوانی‌شان داشتند.


محققان به اين نتیجه رسيدند که ورزش از ضایعه‌های استخوانی، در میان مردان مبتلا به سرطان پروستاتی که با ADT درمان می‌شوند، جلوگیری می‌کند.


خلاصه


با افزایش شواهد، این حقیقت که ورزش و وزن می‌تواند نقش مهمی در تشخیص‌ها و نتایج انواع مختلفی از سرطان، به‌ویژه سرطان پروستات، بازی کند، در حال تقویت است.

ارتباط سرب و سرطان پروستات /هشدار به مردان بیش از 45 سال


دکتر محمدرضا رزاقی رییس شبکه ملی تحقیقات لیزر در حوزه پزشکی روز چهارشنبه در گفت وگو با خبرنگار علمی ایرنا ضمن اعلام این موضوع و اشاره به نقش عوامل محیطی در ایجاد سرطان پروستات اشاره کرد و افزود: براساس بررسی ها و مطالعات علمی انجام شده نقش سرب در ایجاد سرطان پروستات به اثبات رسیده که این موضوع نیز در کتب و مجلات علمی منتشر شده است.


وی به سایر عوامل در ایجادسرطان پروستات اشاره کرد وگفت: ارث، عوامل محیطی و عفونت های مداوم پروستات از مهمترین عوامل ایجاد سرطان پروستات در مردان است. رزاقی با اشاره به اینکه نقش ارث بیش از عوامل محیطی است از افراد ذکور خانواده هایی که این بیماری در آنان مشاهده شده تقاضا کرد بیشتر مراقب خود باشند و آزمایشات لازم را برای تشخص زودهنگام این بیماری انجام دهند.


این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تاکید کرد: کسانی که از غذاهای چرب استفاده می کنند و یا دارای کلسترول خون بالا هستند نیز بیشتر در معرض این بیماری قرار دارند. *10 تا 15 درصد مردان ایرانی مبتلا به سرطان پروستات هستند وی به درصد مبتلایان به سرطان پروستات در کشور اشاره و اظهار کرد: 10 تا 15 درصد مردان به سرطان پروستات مبتلا هستند و اغلب آنان نیز دچار بزرگی پروستات خوش خیم می شوند. این متخصص اورولوژی از مردان بالاتر از 40 تا 45 ساله خواست تا آزمایشات معمول برای تشخیص این بیماری نظیر سونوگرافی و آنتی ژن اختصاصی پروستات را هر شش ماه یکبار انجام دهند تا در صورت مشاهده علائم این بیماری، نسبت به مداوای آن اقدام شود. وی همچنین گفت: رشد اول پروستات در دوران بلوغ و رشد دوم آن در سنین حدود 40 سالگی رخ می دهد و از 55 تا 60 سالگی علائم این عارضه معمولا در مردان بروز می کند. مدیر مرکز تحقیقات ارولوژی دانشگاه علوم پزشکی تهران نیز در این خصوص به خبرنگار ایرنا گفته بود : هر سال پنج هزار مورد سرطان پروستات در کشور توسط پاتولوژیست ها شناسایی و گزارش می شود. دکتر غلامرضا پورمند اظهارکرد: به رغم اینکه سرطان پروستات پس از سرطان دستگاه گوارش و ریه، هفتمین علت اصلی مرگ و سومین علت شایع مرگ و میر ناشی از سرطان در مردان است اما میزان آگاهی در مورد آن در ایران پایین است. وی افزود: اگرچه مطالعاتی برای درک عوامل خطرساز بیماری در حال انجام است اما نرخ بقا در سرطان پروستات در صورتی که زود تشخیص داده شود، بالا خواهد بود. این ارولوژیست ادامه داد: مردان معمولا به انجام منظم معاینه پروستات نمی پردازند؛ بنابراین، تأخیر در تشخیص، ممکن است درمان را دشوار یا حتی غیرممکن کند. وی ادامه داد: جدیدترین آمار حاکی از روند تدریجی افزایش سرطان پروستات است بطوریکه این مهم از سال 2003 تا 2012 تقریبا پنج برابر افزایش یافته است و نرخ مرگ و میر نیز در همین دوره دو برابر شده است.


سرطان پروستات تنها مربوط به افراد سالمند نیست

 


برخلاف اغلب باورها سرطان پروستات تنها مربوط به افراد سالمند نیست و خطر بروز این بیماری قبل از سنین سالمندی نیز به میزان قابل توجهی وجود دارد.

 


لطف الله محرابی استادیار دانشگاه علوم پزشکی تهران در گفتگو با خبرنگار افزود: بسیاری از افراد جامعه تصور می‌کنند که چون در سنین جوانی و میانسالی هستند، سرطان پروستات هیچ ارتباطی به آنها ندارد و می‌توانند بدون هیچ دغدغه‌ای به زندگی ادامه دهند.

 

وی تصریح کرد: سرطان پروستات به طور عمده در افراد سالمند بروز می‌کند و موارد ابتلا به آن در سنین قبل از 60 سالگی پایین بوده و چندان قابل ملاحظه نیست.

 

محرابی با بیان این که پروستات باید از سنین 45 سالگی به بعد جدی گرفته شود، تاکید کرد: برخلاف اغلب باورها سرطان پروستات تنها مربوط به افراد سالمند نیست و خطر بروز این بیماری قبل از سنین سالمندی نیز به میزان قابل توجهی وجود دارد.

 

وی یادآور شد: افرادی که در خانواده آنها به ویژه در خویشاوندان درجه یک آنها نظیر پدر، پدر بزرگ، برادر، عمو و دایی سابقه ابتلا به سرطان پروستات وجود دارد، باید بیشتر مراقب این بیماری باشند که سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان پروستات، می تواند خطر ابتلا به این بیماری را در مواردی تا نزدیک به 10 برابر افزایش دهد.

 

محرابی با اشاره به لزوم پیشگیری از سرطان پروستات و کنترل آن، تاکید کرد: بهترین راه مقابله با سرطان پروستات تشخیص به موقع این بیماری و درمان زودرس آن است و این موضوع از سنین 45 یا 50 سالگی به بعد باید مورد توجه قرار گیرد.

 

وی خاطر نشان کرد: پس از 45 یا حداکثر 50 سالگی به بعد، باید هر سال یکبار افراد مختلف تحت معاینه و آزمایش قرار بگیرد و البته افرادی که در خانواده آنها سابقه ابتلا به سرطان پروستات وجود دارد، باید هر شش ماه یکبار تحت معاینه و آزمایش قرار گیرند تا در صورت ابتلا به سرطان پروستات به سرعت تحت درمان قرار گرفته و از تشدید بیماری جلوگیری شود.
تمامی زمان ها +3.5 است. زمان اکنون 11:44 ب.ظ است.
TOP