کمتر اتفاق می افتد که افراد در خصوص حواس پنج گانه خودشان فکر کنند، اینکه آیا هم چنان قدرت خود را دارند؟ آیا هم چنان می توان به آنها اتکا کرد؟ این موضوع در حالی است که این حواس پنج گانه هم زمان با افزایش سن ما قدرت خود را از دست می دهند. در این میان نکته جالب توجه آن است که حس چشایی تقریباًتا پایان عمر با افراد باقی می ماند. به همین علت کهن سالان هم قدرت تشخیص غذای شور از شیرین را دارا هستند.
در نقطه مقابل، بویایی حسی است که به مرور زمان و هر چه سن بالاتر می رود ضعیف و ضعیف تر می شود. بنا بر یافته های به دست آمده از آخرین تحقیقات انجام شده، اغلب افراد در شناسایی طعم غذاها نسبت به تشخیص بوی آنها عملکرد بهتری دارند. نکته قابل توجه این است که قابلیت بویایی افراد با افزایش سن کاهش چشم گیری پیدا می کند؛ البته کم شدن توان تشخیص بوهای مختلف تنها به خوراکی و غذا محدود نمی شود و زمانی شکل خطرناکی به خود می گیرد که میانسالان و کهن سالان متوجه بوی گاز یا حتی آتش نمی شوند.
اگرچه، دلیل اصلی چنین پدیده ای تا کنون مشخص نشده است ولی بدون شک دلایل متعدد فیزیکی و ذهنی دارد. مجموعه عواملی که قدرت فهم بو و رایحه های مختلف دنیا را از ما می گیرد و آسیب پذیری های ما در برابر بسیاری از خطرات را افزایش می دهد.
