بيماران ديابتي بستري در بيمارستان

مراقبت از دیابت دربیمارستان:
1.همه مبتلایان به دیابت که دربیمارستان بستری میشوند باید اطلاعاتشان به طور کامل وجامع ثبت شود (E)
2.پایش قند خون درتمام بیماران دیابتی باید انجام شده،اطلاعات آن دراختیار تمامی اعضا وتیم مراقبت سلامت باشد (E)
3.بیماران بحرانی؛ انسولین درمانی باید برای درمان هایپرگلایسمی مداوم تارسیدن به آستانه زیر 18mg/dl شروع شود.بعد از شروع انسولین درمانی،نگه داشتن سطح گلوکز درحد 140-180mg/dl برای اکثر بیماران با بیماری حادوبحرانی توصیه میشود (A)
4.اهداف بسیار دقیق،مثل قندخون 110-140mg/dl ممکن است دربیماران منتخب که دچار هایپوگلایسمی قابل توجه نشده اند،توصیه شود (C)
5.بیماران غیربحرانی؛ اگر قندخون با انسولین درمان شود،هدف در رساندن قندخون قبل از وعده غذایی باید عموما کمتراز 140یا قند خونی تصادفی کمتر از 180 باشد.دستیابی به این اهداف کاملا ایمن ومیسر است.(E)
6.انسولین زیر جلدی را طبق رژیم ترکیبی (میزان پایه و قبل از غذا) برنامه ریزی کنید.رژیم ترکیبی روش ارجح برای دستیابی به کنترل میزان قند خون دربیماران غیر بحرانی است
7.پایش گلوکز درهربیمار که دیابت شناخته شده ندارد،اما درمانهایی دریافت میکند که اورا در معرض خطر هایپوگلایسمی قرار میدهد (مثلا شروع تغذیه وریدیTPN یا خوراکی ،درمان با دوزبالای گلوکوکورتیکویید)باید انجام شود (B)
8.اگر هایپرگلایسمی،تایید شده ومداوم باشد درمان ضروری است.چنین بیمارانی همانند یک بیمار دیابتی برای دستیابی به اهداف گلایسمیک باید درمان شوند (E)
9. همه بیماران دیابتی بستری شده دربیمارستان باید یک HbA1Cداشته باشند.مخصوصا اگر نتایج آزمون فندخون 2-3ماه گذشته بیمار در دسترس نباشد (E)
10.بیماران بستری دچار هایپرگلایسمی که در انها تشخیص دیابت مطرح نشده است باید برنامه هایی برای ازمونهای پیگیری داشته،درهنگام ترخیص مراقبتهای انجام شده از آنها ثبت شود (E).
Standard of Medical Care in Diabetes.January 2014.