دفروکسامین دسفرال ( DEFEROXAMINE )

مواردمصرف‌:

دفروکسامین‌یک‌عامل‌شلاته‌کننده‌فعال‌است‌که‌به‌عنوان‌داروی‌کمکی‌دردرمان‌مسمومیت‌باآهن‌به‌کاربرده‌می‌شود.این‌داروهمچنین‌ برای‌تسریع‌ دفع‌آهن‌ مصرف‌ می‌شود. دفروکسامین‌ از راه‌ تزریق‌ وریدی‌ ،عضلانی‌ ویاداخل‌ صفاقی‌ برای‌ کنترل‌تجمع‌ آلومینیوم‌دراستخوان‌ ،درمبتلایان‌به‌نارسایی‌ کلیه‌ودردرمان‌ مسمومیت‌های‌ عصبی‌ و یا ناهنجاری‌های‌ استخوانی‌ دربیماران‌تحت‌دیالیزبه‌ کاربرده‌ می‌شود.

مکانیسم‌ اثر:

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، دفروکسامین‌ با آهن‌ سه‌ ظرفیتی‌ اتصال‌ پیدا کرده‌ و از شرکت‌ آن‌ درواکنش‌های‌ شیمیایی‌ جلوگیری‌ می‌کند. این‌ دارومی‌تواندبا آهن‌آزاد سرم‌،آهن‌ فریتین‌ وهموسیدرین‌ اتصال‌ پیداکند ولی‌ ازهموگلوبین‌ ومیوگلوبین‌ نمی‌تواندآهن‌ برداشت‌ کند. دفروکسامین‌ همچنین‌ می‌تواند ازبافت‌های‌ مختلف‌آلومینیوم‌ر ابرداشت‌ کرده‌ و یک‌ کمپلکس‌ پایدارمحلول‌ درآب‌ ایجاد کند.

فارماکوکینتیک‌:

کمتراز 15% داروازطریق‌ دستگاه‌ گوارش‌ جذب‌می‌شود.دفروکسامین‌بوسیله‌آنزیم‌های‌پلاسمایی‌متابولیزه‌وازطریق‌ادراردفع‌می‌شود.

مقداری‌ازدارونیزازطریق‌صفراومدفوع‌دفع‌می‌گرددونیمه‌عمرآن‌ 6/1 ساعت‌می‌باشد. آهن‌شلات‌شده‌که‌ازطریق‌کلیه‌هادفع‌می‌گردد،رنگ‌ادراررابه‌قرمزمتمایل‌می‌کند.

مواردمنع‌مصرف‌:

این‌ دارودربیماری‌های‌ شدید کلیوی‌ یابی‌ ادراری‌ و درهموکروماتوز اولیه‌ نباید مصرف‌ شود.

هشدارها :

1 ـ احتمال‌ بروزآب‌ مروارید در بیمارانی‌ که‌ تحت‌ درمان‌ طولانی‌ با دفروکسامین‌ هستند وجود دارد.

2 ـمصرف‌ این‌ دارو در کودکان‌ زیر سه‌ سال‌ منوط به‌ دفع‌ 1mg/dayآهن‌ می‌باشد.

3 ـ درافراد سالخورده‌ همراه‌ ویتامین‌C استفاده‌ گردد.

4 راه‌ تجویز وریدی‌ فقط در بیماران‌ مبتلا به‌ کلاپس‌ قلبی‌ـعروقی‌ مورد استفاده‌ قرارگیردودراولین‌ فرصت‌ تجویزدارو به‌ صورت‌ داخل‌ عضلانی‌ ادامه‌ یابد.

عوارض‌ جانبی‌ :

درمحل‌ تزریق‌ گاهی‌ خارش‌ ، دردوسفتی‌ ایجاد می‌گردد.

دردرمان‌ دراز مدت‌ ممکن‌ است‌ واکنش‌های‌ آلرژیک‌ شامل‌ تورم‌ روی‌ پوست‌، خارش‌ عمومی‌ بدن‌، بثورات‌ جلدی‌ و واکنش‌های‌ آنافیلاکتیک‌ رخ‌ دهد.

تداخل‌های‌ دارویی‌ :

تجویزهمزمان‌ با ویتامین ‌C باعث‌ افزایش‌ توانایی‌ این‌ دارو در دفع‌ بیشتر آهن‌ می‌گردد اگرچه‌ احتمال‌ سمیت‌ آهن‌ نیز افزایش‌ می‌یابد.

مقدارمصرف‌ :

بزرگسالان‌ :

درمسمومیت‌ با آهن‌ در ابتدا مقدار یک‌ گرم‌ و سپس‌ هرچهار ساعت‌500 میلی‌گرم‌ (تادوبار) به‌ صورت‌ عضلانی‌ تزریق‌ می‌شود. در صورت‌ لزوم‌ تجویز دارو به‌ میزان‌ 500 میلی‌ گرم‌ هر 12 ـ 4 ساعت‌ تا حداکثر 6g/day قابل‌ تکراراست‌.

مقداراولیه‌ تجویز داخل‌ وریدی‌ دار و یک‌ گرم‌ است‌ که‌ با سرعت‌ کمتر از 15mg/kg/h انفوزیون‌ می‌گردد و سپس‌ مقدار 500 میلی‌ گرم‌ هرچهارساعت‌ (تادوبار) تا حداکثر 6g/24h تجویزمی‌شود.

برای‌تجویززیرجلدی‌مقدار 2gـ 1 طی‌مدت‌ 24 ـ 8 ساعت‌توسطیک‌پمپ‌سیارتزریق‌می‌گردد.

مقدار مصرف‌ دار و از20mg/kg شروع‌ و به‌ 110mg/kg یا مقدار تام‌ 3 گرم‌ در 10 میلی‌لیترآب‌ مقطر استریل‌ افزایش‌ می‌یابد که‌ طی‌ 10 ساعت‌ دربافت‌ زیر جلدانفوزیون‌ می‌شود.

درمسمومیت‌ مزمن‌ 50mg/kg/dayـ 20 ازدارو طی‌ مدت‌ 8 ساعت‌ به‌ صورت‌ زیرجلدی‌ انفوزیون‌ می‌گردد. معهذا،تزریق‌عضلانی‌راه‌تجویزترجیحی‌دارواست‌که‌بایددرتمام‌بیمارانی‌که‌درحالت‌شوک‌نمی‌باشند،مورداستفاده‌قرارگیرد. دوزمعمول‌داخل‌عضلانی‌بالغین‌واطفال‌

1g/dayـ 0/5 می‌باشد. بعلاوه‌، در صورت‌ انتقال‌ خون‌ به‌ بیمار، لازم‌ است‌ یک‌ دوز 2 گرمی‌ دارو همراه‌با هرواحد خون‌ تزریقی‌ به‌ صورت‌ انفوزیون‌ آهسته‌ داخل‌ وریدی‌ با حداکثرسرعت‌ 15mg/kg/h تجویزگردد.

کودکان‌ :

دوز توصیه‌ شده‌ اطفال‌ درمسمومیت‌ حاد با آهن‌ مقدار50mg/kg/doseاست‌ که‌ هر 6 ساعت‌ و تازمانی‌ که‌رنگ‌ ادرارتغییر نیافته‌ است‌ به‌ صورت‌ داخل‌ عضلانی‌ تجویز می‌گردد . سلامت‌ و کارآیی‌ دار و در اطفال‌ کوچکتراز3 سال‌ ثابت‌نشده‌ است‌.