عفونت قارچی واژن (عفونت قارچی واژینال)

حدود ۷۰ درصد خانم‏ها در طول زندگی خود ۲ بار یا بیشتر به عفونت قارچی واژینال مبتلا می‌شوند؛ یعنی تقریبا از هر ۴ زن، ۳ زن این بیماری را تجربه می‏کند.
افرادی که دچار عفونت قارچی واژن می‏شوند، معمولا علایمی مانند سوزش و خارش درون واژن و اطراف دستگاه تناسلی خارجی دارند، ترشحاتشان سفیدرنگ و پنیری‌شکل است، هنگام رابطه زناشویی درد دارند و دچار قرمزی و تورم در ناحیه تناسلی می‏شوند.

ضمن اینکه از سوزش ادرار هم رنج می‏برند. معمولا مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک‏ها، ضعف سیستم ایمنی بدن، ابتلا به بیماری دیابت، بارداری و رطوبت زیاد باعث افزایش رشد قارچ داخل واژن می‏شود و این علایم را ایجاد می‏کند. درمان عفونت قارچی واژینال، مصرف ترکیب‌های موضعی به صورت کرم‌ یا شیاف‌ واژینال و استفاده از داروهای خوراکی ضدقارچ است. معمولا ۲ تا ۳ روز بعد از شروع درمان، علایم برطرف می‌شوند اما درمان نباید قطع شود.

خانم‏ها به محض برطرف شدن علایم، مصرف داروهایشان را قطع می‏کنند اما این کار باعث عود دوباره بیماری خواهد شد. با تکرار مصرف داروهای خوراکی ضدقارچ و ادامه درمان، حدود ۹۰ درصد خانم‏ها بهبود می‌یابند ولی نیمی از آنها ممکن است دچار عود بیماری شوند که در این صورت درمان باید تکرار شود. در ضمن رعایت نکته‌های بهداشتی و پوشیدن لباس زیر مناسب، گشاد و نخی نیز الزامی است. نکته مهم اینکه ابتلا به قارچ منعی برای باردار شدن ندارد هرچند بهتر است هر خانمی چه مبتلا به عفونت باشد چه نباشد، قبل از باردار شدن به پزشک متخصص زنان مراجعه کند.

مهم‌ترین عاملی که می‏تواند در تعیین جنسیت جنین نقش داشته باشد، pH ناحیه واژن است. در زمان تخمک ‏گذاری، ترشحات دهانه رحم قلیایی و رقیق است و باعث تسهیل حرکت اسپرم می‏شود و شانس پسرشدن جنین بیشتر است. هرچه از زمان تخمک‏ گذاری بگذرد، میزان قلیایی بودن واژن کاهش می‏یابد و احتمال اینکه جنین دختر شود افزایش پیدا می‏کند اما ابتلا به عفونت‏های مختلف در خانم‏ها، pH ناحیه واژن را آنقدر تغییر نمی‏دهد که روی تعیین جنسیت جنین نقش داشته باشد.