افراد دارای شنوایی هنجار، صداهای آهسته را آهسته، متوسط را متوسط و صداهای بلند را بلند می شنوند.!
در افرادی که درجاتی از کم شنوایی یا علل کم شنوایی وجود دارند نحوه شنیدن آنها فرق میکند.
در افراد کم شنوا، اصوات آهسته را نمی شنوند صداهای متوسط را آهسته و صداهای بلند را آزاردهنده می شنوند.
به این تغییراتی که در دستگاه شنوایی افراد کم شنوا ایجاد خرید سمعک زیمنس می شود کاهش محدوده پویایی گفته می شود.
همانطور که در بالا اشاره شد صداهای آهسته تنها با تقویت شدن قابل شنیدن می شوند.
متاسفانه، این کار مناسبی نیست که همه ی صداها را به میزانی مشابه آنچه لازم است تقویت کنیم.
در فردی با افت حسی-عصبی، سطح ناراحت شنیداری به میزان کمی تغییر می کند.
در مقابل آستانه های شنوایی به میزان بیشتری افت پیدا می کند.
در نتیجه، محدوده پویایی در گوش با افت حسی-عصبی کمتر از این مقدار در یک فرد نرمال است.
با پیشرفت تکنولوژی بکار رفته در سمعک ها این مشکل تا حد زیادی برطرف شده است.
کاهش تفکیک فرکانسی ناشی از کم شنوایی
مشکل دیگری که افراد دارای افت حسی-عصبی با آن مواجه اند، جدا سازی فرکانس های صداهای مختلف است.
فرکانس های مختلف در محل های متفاوتی در حلزون درک می شوند.
در یک حلزون سالم، یک صوت باند باریک یک منطقه مشخص را در حلزون مرتعش می سازد.
ارتعاشی هر قسمت در حلزون یک ناحیه ی خاص در قشر شنوایی را فعال می کند.
اصوات گفتاری پیچیده، نیز یک ناحیه ی مشخص واضح و باریک را در داخل حلزون به فعالیت وا می دارد.
اگر نویز زمینه هم وجود داشته باشد یک گوش با شنوایی نرمال می تواند به خوبی سیگنال های مجزایی به مغز ارسال کند.
اطلاعات در مورد جهت ورود صداها (توسط مقایسه ی صداهای دریافتی از هر ۲ گوش) نیز به مغز فرستاده می شوند.
و اطلاعاتی در مورد محتوای پیام (مخصوصا اگر گفتار باشد).
با استفاده از این اطلاعات، مغز فعالیت ناشی از نویز را نادیده میگیرد و گفتار به وجود آمده را رمز گشایی کند.
گوش تفکیک فرکانسی یا انتخاب فرکانسی دارد.
این تواانایی چنان دقیق است که مغز را قادر سازد گفتار را از نویز تفکیک کند.
در نهایت اجزای گفتار و نویز به خوبی جدا می شوند.
