روش تولید ساده، هزینهی پایین، پاسخ سریع، حساسیت بالا و گستره تشخیص خطی گسترده از ویژگیهای نانوحسگر زیستی حاصل به شمار میرود. همچنین حسگر حاصل از پایداری (14 روز) و قدرت انتخاب خوبی برخوردار بوده و قابلیت تولید مجدد را نیز دارد.
به گفته هانیه فیاضفر محقق ارشد این پروژه در ساخت این نانوحسگر زیستی، از رشد الکتروشیمیایی نانوذرات طلا بر روی نانولولههای کربنی منظم بهره گرفته شده است. این روش در ساخت حسگرهای زیستی بسیار حساس (ژنو حسگرها) برای تشخیص سریع جهشهای ژنی و توالیهای DNA، قابل کاربرد است.
فیاضفر نحوهی ساخت حسگر زیستی مورد نظر را به این ترتیب شرح داد: «ابتدا نانولولههای کربنی منظم به روش رسوبدهی شیمیایی از فاز بخار (CVD) بر روی زیرلایه هادی تانتالیوم تولید شدند. سپس نانوذرات طلا به روش الکتروشیمیایی بر روی این نانولولههای کربنی منظم با توزیع و دانسیته یکنواخت و مناسب رسوب داده شدند. در مرحله بعد الکترود اصلاح شدهی حاصل به روش طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی (EIS) برای مشاهده پدیدههای هیبریداسیون توالی ویژهی DNA مربوط به ژن سرطان TP53 مورد تحقیق و بررسی قرار گرفت.