پوکی استخوان در سنین پایین

با توجه به افزایش شیوع بیماریهای مزمن در کودکان، حداکثر تراکم استخوان عامل مهمی در پیشگیری بروز شکستگی در بزرگسالی می باشد. بیماریهای خاصی در کودکان از جمله فلج مغزی، بیماریهای سیستم ایمنی، تالاسمی، کاهش هورمون رشد و مصرف برخی داروها منجر به کاهش تراکم استخوان می شوند.

نشانه ها:
• شکستگی های مکرر
• شکستگی با ضربات خفیف
• بد شکلی ستون فقرات
• سوء تغذیه
• بی تحرکی

علل:
• بیماریهای سیستم عصبی – عضلانی نظیر فلج مغزی و دیستروفی دوشن
• بیماریهای التهابی مزمن نظیر بیماریهای سیستم ایمنی و التهابی روده
• بد خیمی های خونی و یا پیوند اعضا
• تالاسمی
• بیماریهای غدد نظیر کمبود هورمون رشد و سندرم ترنر
• داروهای مثل کورتون، ضد تشنج و هپارین
• شیوۀ زندگی: مشکلات تغذیه ای، بی اشتهایی عصبی، ورزش های بدنی شدید که منجر به بهم خوردگی سیکل های قائدگی می شود.
• بستری شدن برای مدت طولانی

تشخیص:
تشخیص پوکی استخوان در کودکان تنها بر اساس سنجش تراکم استخوان نمی باشد بلکه علاوه بر آن
• معاینات بالینی
• شرح حال از اعضای خانواده جهت آشکار نمودن بیماریهای ژنتیکی نیز کمک کننده است.

تاریخچه بالینی شکستگی در موارد زیر دارای اهمیت می باشد:
• شکستگی استخوان بلند اندام تحتانی
• شکستگی مهره ها از نوع فشرده شدن
• شکستگی دو استخوان و یا بیشتر در اندام فوقانی
• سنجش تراکم استخوان به منظور بررسی وضعیت استخوان ها

درمان:
• پس از شناسایی علت، درمان پیشگیرانه با کلسیم و ویتامین D آغاز می شود.
• در مواردی که علت زمینه ای قابل برطرف نیست، نظیر استئوژنز ایمپرفکتا و فلج مغزی، از داروهای قویتری نظیر بیو فسفونات ها استفاده می شود.
• تغییر درمان دارویی (مانند کاهش دوزکوتیکواستروئید) در شرایطی که مصرف دارو سبب ایجاد این بیماری شده باشد.
• پرهیز از نوشیدنیهای حاوی کافئین (قهوه و چای) و سیگار
• تشویق کودکان جهت انجام ورزش های منظم و روزانه به خصوص ورزش های تحمل کنندۀ وزن
• رژیم غذایی شامل شیر (کم چرب)، پنیر، ماست، کلم بروکلی و سبزیجات
• محافظت کودکان در برابر شکستگی ها مانند پرهیز از انجام ورزش های رزمی