از آنجا که WiFi حامل سیگنالهای رادیویی و امواج است، نمیتواند چندان بی ضرر باشد؛ اما سخن بر سر آن است که این امواج در قیاس با امواج گوشی تلفن هوشمند ـ که هم قوی تر و هم متمرکز تر روی مغز هستند ـ خطرات کمتری دارد.
محققان آزمایشها و بررسیهای بسیاری روی امواج WiFi کردهاند و به این نتیجه رسیدهاند که شاید این امواج، منجر به بروز سرطان مغز در انسان شود. در سال 2011 آژانس بینالمللی تحقیقات سرطان (IARC) امواج WiFi را در گروه عوامل «احتمالا» سرطانزا برای انسان طبقه بندی کرد.
اما میتوان درباره مضر بودن امواج رادیویی، به عوامل متعددی اشاره کرد. امواج WiFi وقتی پخش شوند در همه جا هستند. حتی اگر در زمان شب مودم خود را خاموش کنید، باز هم تحت تأثیر امواج WiFi که از خانه همسایه می آید هستید. نکته بسیار بااهمیت آنکه بنا بر تحقیقات، کودکان در معرض خطر بیشتری از بزرگسالان در محیط های محاصره شده با امواج WiFi قرار دارند و احتمال دچار شدن آنها به اختلالات ذهنی در دوران رشد از این جهت بیشتر است. خطر WiFi برای کودکان را تنها باید با خاموش کردن دستگاه های منتشر کننده سیگنال و دور کردن آنها از کودکان و همچنین آموزش خطرات آنها برای کودکان به حداقل رساند.
چند نکته درباره کاهش خطرات WiFi
واقعیت این است که نمیتوان در برابر امواج و سیگنالهای WiFi کار چندانی انجام داد. نه رفتن در آب و نه پوشیدن زره، هیچ یک نمیتواند جلوی نفوذ 100 درصدی WiFi را بگیرد. از آنجا که WiFi و استفاده از آن به بخشی از زندگی اجتماعی بدل شده، فرار از آن هم بی معنی و ناشدنی است. تنها اقداماتی که در این زمینه میتوان انجام داد، اینکه تا حد ممکن از سرچشمه پخش و انتشار سیگنالهای WiFi دوری کنید و مطمئن شوید، مدت زمان زیادی را در نزدیکی میزی که مودم WiFi روی آن است نمیگذرانید. همچنین در مواقع غیر ضروری، هم مودم و هم دستگاههایی را که به WiFi متصل هستند خاموش کنید.
